Kavernöz sinir hasarı sonrasında kavernöz cisimler üzerine riosiguatın koruyucu etkisinin araştırılması

Cinsel ilişki için yeterli ereksiyonu sağlayamama veya oluşan ereksiyonu idame ettirememeye erektil disfonksiyon (ED) adı verilmektedir. Erektil disfonksiyonun etiyolojisinde, radikal prostatektomi cerrahisi gibi sinirin mekanik veya termal travmaya uğradığı veya sinirin tam kesildiği durumlar da bulunmaktadır. Sinir travması veya tam kesi sonrasında, nitrik oksit azalması ve normal erektil fonksiyonda bozulma meydana gelmekte ve nitrik oksit, guanilat siklaz, cGMP yolağı gibi ereksiyon ile ilişkili değişkenler incelenerek tedavi seçenekleri değerlendirilebilmektedir. Tez çalışmasında, çift taraflı kavernöz sinir tam kesi modeli uygulanmış ve sıçanlarda bu hasarın ve ilaç olarak riosiguatın nitrik oksit, guanilat siklaz, cGMP yolağına etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada, Spraque Dawley tipi, 350-400 gr ağırlığında toplam 24 adet erişkin erkek sıçan kullanılmıştır (4 grup; her bir grupta 6 sıçan). Deney hayvanlarından elde edilen kavernozal dokular izole organ banyosu sisteminde farmakolojik olarak incelenmiş ve sakrifiye edilen sıçanlardan alınan penis dokuları da histolojik olarak değerlendirilmiştir. Erişkin erkek sıçanlarda oluşturulan çift taraflı kavernöz sinir tam kesi modeli ile geliştirilen ED'de riosiguatın olası etkilerinin incelendiği bu çalışmada, riosiguatın kavernöz dokularda, sinir hasarı sonrası gelişen fibrozisi önleme ve kavernözal aktiviteyi koruma yönünde farmakolojik ve histolojik olumlu bulgular sağladığı gözlenmiştir. Çift taraflı kavernöz sinir hasarı gelişen sıçanlarda riosiguat uygulamasının olumlu etkiler sergilediğinin ortaya konulduğu bu çalışmanın ışığında, sinir hasarı varlığında, riosiguat uygulaması ile erektil kapasitenin korunabileceği kanısına varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Erektil disfonksiyon, riosiguat, periferal sinirler, periferal sinir hasarı