Self-assembled peptide nanostructure delivery systems for oligonucleotide therapy

Oligonükleotitler, kanser, metabolik, kardiyovasküler ve birçok kalıtsal hastalığın tedavisi için potansiyel terapötik ajanlardır. Ancak yüksek potansiyele sahip olmalarına rağmen, bu ilaçların çoğu düşük hücre penetrasyon kapasitesi, kısa plazma yarı-ömrü, hızla vücuttan atılımı nedenleriyle klinik ve klinik öncesi araştırmalarda başarısız olmuştur. Dolayısıyla oligonükleotit ilaçlarının idrar ve RES (retikülo-endotel system) yoluyla atılmasının engellenmesi ve hücre penetrasyon kabiliyetinin artırılması için uygun ilaç taşıma sistemlerinin geliştirilmesi gereklidir. Bu çalışmada, oligonükleotitler için peptit nanoyapı taşıma sistemi geliştirilerek, bu etkiler engellenmiş ve oligonükleotitler için etkili bir taşıma sistemi yaratılmıştır. Hücre içine girebilen peptitlerin içine yerleştirilen model oligonükleotit ilacının (Bcl-2 antisens oligonükleotitin) hücre penetrasyon kapasitesinin ve susturma etkisinin artırıldığı gözlemlenmiştir. Ayrıca, taşıma sisteminin geometrisinin, ilacın hücre içine girmesindeki önemi araştırılmıştır. Nanoşekillerin geometrilerinin hücre içine girişi için önemli olduğu bulunurken, nanofiberlerin nanokürelere göre daha çok hücre içine alındığı gözlemlenmiştir. Hücre içine alım mekanizmaları incelendiğinde, nanofiberlerin endositoz yolağı ile hücre içine girişini gerçekleştirdiği, nanokürelerin endositoz olmayan mekanizmalarla hücre içine girdiği bulunmuştur.