Everyday experiences of violence in the urban margins: The case of Okmeydanı

Bu tez, 1960'lardan bu yana sol bir mirasa sahip, İstanbul'daki Alevi işçi sınıfı mahallesi Okmeydanı'nın depolitize oluşu ve mahalleli kadınların bu dönüşümü nasıl deneyimlediklerini incelemektedir. 4 yıllık çok katmanlı politik etnografiye dayanan saha çalışması, Okmeydanı'nın geçmişten gelen güçlü sol muhalif siyasetinin 2000'li yıllardan bu yana, özellikle de devletin gündelik hayata artan müdahalesi nedeniyle önemli ölçüde azaldığını göstermektedir. Devlet pratikleri, gündelik hayata hem baskı hem de kooptasyon yoluyla müdahale etmektedir. Bir taraftan polisin gündelik hayattaki varlığı artarken, bir taraftan dasosyal yardımlar ve mülkiyet rejimi yoluyla işbirliğine gitmiştir. Devletin bu müdahaleleri, protestoların azalmasına, toplumsal hareket repertuarının daralmasına ve belediye bürokrasisi ve muhtarların artan rolüne neden olmuştur. Saha çalışması, ilçenin cinsiyetlendirilmiş doğasının ve kentsel şiddetin toplumsal cinsiyete dayalı etkilerinin, depolitizasyon süreci dönüşümünü analiz etmenin ayrılmaz bir parçası olduğunu ortaya koymuştur. Okmeydanı'nda yaşayan kadınlar, bu siyasi değişimlere verdikleri incelikli ve muğlak tepkileriyle, zamansal bir geçişin anlatısından çok daha fazlasını sunuyor. Kadınların deneyimleri, bölgenin siyasi geçmişi ile bugünü arasında gidip gelirken yaşanan karmaşık dinamiklerin altını çiziyor. Okmeydanı'ndaki dönüşümlerin analizi, depolitizasyonu otoriter bir bağlamda, neoliberal devlet uygulamalarının kent çeperlerindeki etkilerini ve depolitizasyonun toplumsal cinsiyete dayalı sonuçlarını inceleyerek depolitizasyon, kent marjinlerde devlet pratikleri ve cinsiyete dayalı kentsel şiddet literatürüne katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.