Kentsel mekanda sanat ve kalıcılık üzerine

Sürekli değişen ve dönüşen yapısıyla kalıcılık, zamana direnen ve dayanıklı olma yönleriyle tanımlanmasının ötesine geçerek günümüzde öne çıkan geçiciliğin bir parçası olmuştur. Sanatın da değişim ve dönüşüm geçirerek geçici özellik kazanmasıyla örtüşen bu durum, kalıcılığın incelendiği ve kentsel mekanda sanatla olan ilişkisinin sorgulandığı çalışmanın yapılmasına zemin hazırlamıştır. Özellikle 20. yüzyıldan itibaren sanat, sanatçı, izleyici, sanat nesnesi, sanat mekanı, zaman ve hareket dinamiklerinde meydana gelen değişim ve dönüşümler sanatta geçicilik algısının artmasına ve bu doğrultuda farklı sanatsal yaklaşımların ve sanat türlerinin açığa çıkmasına neden olmuştur. 2000'li yıllardan sonra kentsel mekanda yaygınlaşan geçici sanatsal üretimler, mimari, enstalasyon, heykel, grafiti, mural art, performans sanatı, dijital sanat: video enstalasyon kapsamında giderek yaygınlaşmış ve sanatın kentsel mekanda kalıcılıkla olan ilişkisi farklı boyutlar kazanmıştır. Çalışma kapsamında, ilk olarak, kalıcılığa genel bir bakış ve problem sunularak konuya yaklaşım ele alınmıştır. Ardından literatür analiziyle kalıcılığı tanımlayan-açıklayan kavramlar, kalıcılık formları, kalıcılığın kentsel mekanda sanatla kurduğu ilişki, sanatta kalıcılığın oluşmasında etkili bileşenler-ögeler- kaliteler ve farklı sanatsal yaklaşımlar incelenmiştir. Analiz bölümünde ise küme örnekleme tekniğiyle yaygın-hedefli örneklem grupları oluşturularak analizler ve değerlendirmeler yapılarak sonuç ve öneriler oluşturulmuştur. Kronolojik bir bakışla yapılan çalışmanın, kent ve sanat alanına önemli katkılar vereceği düşünülmektedir.