Keratokonuslu hastalarda çapraz bağlama tedavisi sonuçları ile inflamatuar biyobelirteçler arasındaki ilişki

Amaç: Keratokonuslu hastalarda korneal çapraz bağlama (KÇB) tedavisi sonuçları ile inflamatuar biyobelirteçler arasındaki ilişkiyi incelemek Gereç ve Yöntem: Çalışmaya keratokonus (KK) teşhisi konulan ve korneal çapraz bağlama (KÇB) tedavisi uygulanan 65 hastanın, 92 gözü dahil edildi. Tüm hastaların KÇB tedavisi için preoperatif dönemde elde edilen tam kan sayımı neticelerinden nötrofil-lenfosit oranı (NLR), trombosit-lenfosit oranı (PLR) ve ortalama trombosit hacmi (MPV) değerleri hesaplandı. Çalışmaya dahil hastaların her birine preoperatif ve postoperatif birinci yıl vizitlerinde Pentacam Topografi cihazıyla kornea tomografileri elde edildi. NLR, PLR ve MPV değerleri ile korneal tomografide elde edilen ardışık ölçümlere ait değişiklikler istatiksel olarak incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 27'si kadın toplam 65 hastanın yaş ortalaması 23,77±4,55 yıl olarak belirlendi. KÇB tedavisi uygulanan hastaların KK evreleri incelendiğinde, ameliyat öncesi evre 2,24 ± 0,80 (0,50–4,00), ameliyat sonrası birinci yılda ise 2,05 ± 0,96 (0,00–3,50) olarak kaydedilmiştir. Hastaların logMAR cinsinden en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK [logMAR]); preoperatif dönemde 0,37 ± 0,33 (0,00–1,30), birinci yıl takiplerinde 0,24 ± 0,24 (0,00–1,00) olarak tespit edildi. Ameliyat öncesi dönemde elde edilen MPV, NLR ve PLR sırasıyla; 10,14± 0,88 fL (8,10–12,90 fL), 2,27 ± 1,68 (0,73–15,21) ve 142,71 ± 127,37 (64,59–1278,57) idi. Ardışık tomografik değerlendirmelerdeki Toplam sapma değeri (TDV) değişimi, -0,01 ± 2,56 (-7,45–13,73), ortalama keratometri (Kort) değeri değişimi, -0,68 ± 1,47 diyoptri (D) (-12,20–1,10 D) ve pupil merkezindeki pakimetri (KP Center) değeri değişimi -1,24 ± 19,09 mikron (μm) (-103 –36 μm) olarak tespit edildi. Yine en ince pakimetri değeri (KP Thinnest) değişimi: -2,57 ± 18,01 μm (-97 – 36 μm), maksimum keratometri (Kmax) değeri değişimi -0,39 ± 3,93 D (-0,9– -1,1 D), kornea hacim (CV) değişimi 0,69 ± 1,56 milimetreküp(mm³) (-1,80–10,30 mm³) olarak hesaplandı. Total korneal dansitometri ön (TCD ANT) değişimi 3,61 ± 5,72 Grayscale Unit(GSU) (-7,80–38,10 GSU), total korneal dansitometri orta (TCD CENT) değişimi 0,80 ± 1,42 GSU (1,42–5,50 GSU), total korneal dansitometri arka (TCD POST) değişimi 0,33 ± 1,01GSU (-3,00–2,50 GSU) ve kornea dansitometri toplam (TCD) değişimi; 1,64 ± 2,38GSU (-2,40–14,30 GSU) olarak tespit edildi. Yapılan istatiksel analizlerde, EİDGK [logMAR] değişimi ile NLR, PLR arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuş olup, bu ilişki sırasıyla p=0,010 ve p=0,018 olarak belirlenmiştir. Ayrıca, Kort ve Kmax değişimleri ile MPV arasında da negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmış, bu ilişki sırasıyla p=0,001 ve p<0,001 tespit edilmiştir. Sonuç: Rutin kan testlerinden elde edilebilen inflamatuar biyobelirteçlerden NLR, PLR ve MPV oranları ile keratokonuslu hastalarda KÇB tedavisi sonrası elde edilen bazı korneal tomografi veri değişimleri arasında anlamlı bir ilişkiler bulunmuştur. Bu sonuç, MPV, NLR ve PLR'nin KÇB tedavisi sonrası klinik yanıtın öngörülmesinde potansiyel biyobelirteç olarak kullanılabileceğini göstermiştir. Ayrıca bu sonuçlar keratokonus hastalığının etyopatogenezinde inflamasyonun rolünü desteklemiştir. Anahtar Kelimeler: Keratokonus, inflamatuar biyobelirteçler, pentacam, cxl