Kıerkegaard'da yaşam ve ölüm

İnsan, kendisini bu dünyada bulan, bu bulunuşla birlikte bu dünyaya nereden geldiğini, neden geldiğini, buradan nereye gideceğini anlamaya ve açıklamaya çalışan bir varlıktır. Yaşam öncesini, yaşamı ve yaşam sonrasını, yani ölümü kapsayan bu üç soru doğrudan insan varoluşunun kökenine dairdir. Nitekim insan doğar, yaşar ve ölür. Ancak bu süreçte bireyselleşebilir ve kendi varoluşunu gerçekleştirebilir. Her insanın bireyselleşebilmesi ve varoluşunu gerçekleştirebilmesi ise yegâne ve biriciktir. Söz konusu yegâne ve biriciklikte ölüm önemli bir işleve sahiptir. Ölüm yaşamda, yaşamın bir parçası olarak 'şimdi ve burada' olan, yaşayan için bir anlam taşır ve dönüştürücü bir etkiye sahiptir. Zira yaşamın kısalığının, her an yaşamın sona erebileceğinin bilinci, bireye kendi varoluşunu gerçekleştirmesinin ne kadar değerli ve önemli olduğunu her dair hatırlatır. Yaşam ve ölümün insanın bireyselleşebilmesi ve varoluşunu gerçekleştirebilmesindeki önemine değinen filozofların başında ise Soren Kierkegaard gelir. Hem varoluşçu hem de dindar bir düşünür olan Kierkegaard yaşam ve ölüm hakkındaki görüşlerini de bu çerçevede dile getirir. Yaşam ve ölüm hakkındaki düşünceleri estetik, etik ve dini olmak üzere üç varoluş alanını tespitinde de etkili olur. Her bir alan yaşamın ve ölümün farklı bir boyutunu ifade eder. Bu çalışmada Kierkegaard'ın yaşam ve ölüm hakkındaki görüşlerini üç varoluş alanıyla ilişkisinde ele almaya çalıştık. Böylece sonlu ve sınırlı bir yaşama sahip olduğu gerçeğiyle her an yüz yüze olan insanın kendi varoluşunu gerçekleştirebilmesinin imkanlarını sergilemeyi amaçladık.