Kinoa ve amarant hasat artıklarından üretilen biyoyakıt peletlerin yanma özelliklerinin belirlenmesi

Birçok tarla bitkisinin, daneleri hasat edildikten sonra sap kısımları tarlada bırakılmakta, bahçe tarımında da budama artıkları, meyve işleme atıkları, kabuk, çekirdek gibi değerlendirilemeyen kısımlar tarımsal atık ve artık olarak ortaya çıkmaktadır. Bu tarımsal atık ve artıklar büyük bir biyokütle potansiyeli oluşturmaktadır. Bu potansiyeli değerlendirmenin bir yolu da bu biyokütlenin katı biyoyakıta çevrilmesidir. Bu çalışma ile tahıl amaçlı üretilen kinoa ve amarant bitkilerinin sap kısımları tarladan toplanılarak öğütülmüş ve peletlenerek katı biyoyakıt formuna getirilmiştir. Peletleme işleminde 3 kW motor gücüne sahip, işleme kapasitesi 50-60 kg/h saat olan dairesel sıralı delikli düz kalıplı peletleme makinası kullanılmıştır. Kinoa ve amarant hasat artıkları hem yalın olarak hem de pirina ve kızılçam talaşı ile 50:50 karıştırılarak 6 farklı pelet numunesi üretilmiştir (% 100 kinoa, 50:50 kinoa ve kızılçam talaşı, 50:50 kinoa ve toz pirina, 100:0 amarant, 50:50 amarant ve kızılçam talaşı, 50:50 amarant ve toz pirina). Üretilen peletlerin fiziksel ve kimyasal özellikleri, ısıl değerleri, termal davranışları ve yanma gazı emisyonları belirlenmiştir. Çalışma sonucunda peletlerin nem içeriği % 12,79 - % 15,62; kül içeriği % 5,76 - 10,70; uçucu madde içeriği % 58,14 - % 62,49; sabit karbon içeriği % 15,55 - %18,41 ve düşme dayanıklılık direnci de %96,20 - % 98,99 aralığında tespit edilmiştir. Peletleme öncesi 4 farklı materyalin yoğunlukları 161,74 kg/m3 ile 569,21 kg/m3 aralığında değişirken peletleme sonrası elde edilen 6 farklı pelet numunesinin parça yoğunlukları en düşük 1255,24 kg/m3 ve en yüksek 1351,44 kg/m3 olarak belirlenmiştir. En düşük ısıl eğer 3653 kcal/kg ile amarant hasat artıklarından üretilen pelete ait olurken en yüksek ısıl değer 4281 kcal/kg ile kinoa hasat artığı ve pirinanın 50:50 karışımı ile üretilen pelete aittir. Kinoa ve amarant hasat artıklarına pirina ve çam talaşı ilave edilerek peletlenmesinin, yakıtın sabit karbon içeriğini, uçucu madde içeriğini ve ısıl değerini artırdığı, kül içeriğini düşürdüğü ve böylelikle yakıt kalitesini iyileştirdiği görülmüştür.