Klinik örneklerde dfs paterninin ve anti-dfs70 antikorunun araştırılması

Klinik Örneklerde DFS Paterninin ve Anti-DFS70 Antikorunun Araştırılması ANA sistemik otoimmün romatizmal hastalıklar için (SARD) tanı, takip ve prognozda yol göstericidir. ANA tanımlanmasında IIF yöntemi altın standart yöntem olup, tarama amaçlı kullanılmaktadır. Hücrenin hangi yapısına karşı antikor oluştuğu ise doğrulama testleri ile belirlenmektedir. DFS paterni de dahil olmak üzere ANA'nın duyarlı bir tarama testi sonrası yüksek özgüllüğe sahip bir doğrulama testi ile doğrulanması önerilmektedir. Bu yaklaşıma refleks test yöntemi adı verilmektedir. Anti-DFS70 antikor varlığında doğrulamada sıklıkla ELISA, LIA gibi yöntemler kullanılmakla birlikte, son yıllarda hem DFS paterninin tanınmasındaki zorlukların önüne geçmek için hem de doğrulamanın tek basamakta yapılabilmesi için yeni IIF yöntemleri geliştirilmeye çalışılmıştır. Biz bu çalışmada ortada HEp-2 hücresi, yanında bulunan DFS70 antijeni içeren Dotların bir araya getirilmesiyle oluşan CytoBead (Generic Assays, Germany) yöntemini, rutin iki basamaklı test stratejisi ile karşılaştırdık. Çalışmamızda rutin uygulamada ANA IIF testinde yoğun ince benekli çıkan örnekler, doğrulama yöntemi olarak LIA testi ile çalışılmıştır. IIF ve LIA sonuçlarına göre dört gruba ayrılan 479 örnek, CytoBead IIF yöntemi ile, bunların arasından seçilen 264 örnek ELISA testi ile çalışılmıştır. IIF yöntemi ile DFS paterni saptanan 329 örneğin sadece %54.4'ü CytoBead HEp-2 testi ile pozitif saptanmıştır. IIF (+) LIA (+) ELISA (+) olan 106 örnekte CytoBead HEp-2+Dot testi 105'ini (%99.1) pozitif olarak bularak oldukça yüksek bir oran vermiştir. Sonuç olarak, CytoBead IIF yöntemi ile hem yoğun ince benekli patern tanımlanabilmekte, hem de tarama ve doğrulama tek basamakta yapılabilmektedir. Böylelikle daha maliyet etkin bir yaklaşım sunmaktadır. CytoBead HEp-2 hücre substratının geliştirilmesi ile yakın bir gelecekte rutin tanıda yerini alabileceği düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: Anti-DFS70, AARD, CytoBead