Kolorektal adenokarsinomlarda immünhistokimyasal olarak IL-6 ekspresyon düzeyinin ve IL-6/STAT3/hMSH3 yolağının değerlendirilmesi

Kolorektal kanser en yaygın gastrointestinal kanser türüdür ve yaşam tarzındaki değişiklikler nedeniyle ülkemizde ve dünya çapında görülme sıklığı artmaktadır. Çoğu herediter olmayan nedenlerle ortaya çıkan kolorektal kanserlerde inflamasyon etyolojide nadir; ancak önemli bir yere sahiptir. İnflamatuar bağırsak hastalığına sahip olmayan olgularda da etyolojide inflamasyonun rol alabileceğini gösteren literatür verileri mevcuttur. Proinflamatuar bir sitokin olan IL-6 karsinom gelişiminde, invazyonunda ve metastazlardaki potansiyel rolü nedeniyle araştırmaların odak noktasındadır. Geçtiğimiz on yılda kolorektal karsinom patogenezi tek bir adenomkarsinom sekansı ile açıklanmak yerine benzer morfolojik, moleküler ve klinik özelliklerine göre sınıflandırılmakta ve patogenezde moleküler heterojenite ön plana çıkmaktadır. Bu moleküler alt gruplardan biri sıklıkla tümöre yüksek immün yanıt ile ilişkilendirilmekte ve bu alt grubun patogenezinden DNA yanlış eşleşme onarım (missmatch repair) gen ve proteinlerindeki kayıp ve sonucunda oluşan mikrosatellit instabilite sorumlu tutulmaktadır. Mikrosatellit instabilitenin daha yeni tanımlanmış bir formu da şeçili tetranükleotid tekrarlarında meydana gelmekte ve EMAST (Elevated Microsatellite Alterations at Selected Tetranucleotides) olarak adlandırılmaktadır. Tümörlerin EMAST pozitif 62 olmalarından sorumlu tutulan bir mekanizma da IL-6 aracılığıyla gerçekleşmektedir. Bu çalışmalar hücre kültürlerinde IL-6 ve oksidatif stresin EMAST pozitif tümörlere yol açabileceğini düşündürmüştür. Bu çalışmada 171 sporadik olguda IL-6, STAT3 ekspresyonları ve IL6/STAT3/MSH3 yolağının aktivasyonu araştırılmıştır. İnflamasyon ve IL-6'nın MSH3 ekspresyonunu azalttığına dair bir sonuç alınamamıştır. Ancak olguların %60,8'inin değişen yoğunluk ve yaygınlıklarda IL-6 eksprese ettiği görülmüştür. Tümörü infiltre eden lenfositlerin yoğunluğu ile MSH3 ekspresyonun azalması arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. MSH3 boyanmasının insan dokusunda değerlendirildiği geniş hasta sayısına sahip çalışmalardan biridir. Boyanma kaybı izlenen olguların mikrosatellit instabilite durumlarının değerlendirilebileceği yeni çalışmalara yön verebileceği, ayrıca gelecekte anti IL-6 tedavilerine uygun hasta seçimi açısından literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür.