Kolorektal kanser hastaları ve mı̇de kanserı̇ hastalarında antı̇nükleer antı̇korların ı̇ndı̇rekt ı̇mmünfloresan yöntemı̇ kullanılarak araştırılması

Amaç: Kolorektal kanser (KRK) ve mide kanseri (MK) toplumda sık görülen ve en sık ölüm sebebi olan kanserler arasındadır. Bu kanserlerin tanısında ve prognozunu tahmin etmede kullanılacak birçok parametre tanımlanmasına rağmen erken evrede asemptomatik olmalarından dolayı yeni araştırmalara ihtiyaç vardır. Çalışmamızda KRK ve MK hastalarının antinükleer antikor (ANA) ve alt parametreleri, histopatoloji sonuçları, biyokimyasal test sonuçlarıyla kanser varlığı ve prognostik faktörleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Medical Park Karadeniz Hastanesinde Ocak 2024-Nisan 2025 tarihleri arasında yeni tanı almış KRK (60 hasta), MK hastaları (30 hasta) ve kontrol grubu (60 gönüllü) ile yapıldı. İndirekt immünfloresan yöntemi ile ANA varlığı ve paternleri, immünoblot yöntemi ile ekstrakte edilebilir nükleer antijenlere (ENA) karşı gelişen antikorlar incelendi. Histopatoloji ve biyokimya test sonuçları hastane kayıtlarından elde edilmiştir. Bulgular: Kanser hastalarında ANA pozitifliği %62,2; anti-ENA pozitifliği %36,6 saptandı. Kontrol grubunda ise ANA pozitiflik oranı %28,3 saptanırken anti-ENA pozitiflik oranı %13,3 olarak bulundu. ANA pozitifliği tüm kanser grubunda, KRK grubunda ve MK grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Anti-ENA pozitifliği tüm kanser grubunda, KRK grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı saptanırken MK grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak fark saptanmadı. KRK grubunda benekli, nükleolar ve hücreler arası köprü paternleri; MK grubunda benekli, iğsi iplikçikler, sitoplazma retiküler, sitoplazma yoğun ince benekli ve hücreler arası köprü paternleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bulundu. KRK grubunda Mi-2 ve PM/Scl100; MK grubunda Mi-2, PM/Scl100 ve CENP B kontrol grubuna göre daha sık saptandı ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ayrıca ANA, anti-ENA ve laktat dehidrogenaz (LDH) kanser varlığının bağımsız öngörücüsü olarak bulundu. Anti-ENA pozitifliği ile MSH- 2 (MutS homolog 2) ve MSH-6 (MutS homolog 6) arasında ilişki izlendi. Tümör evrelemesi ile otoantikor varlığı arasında ilişki bulunmadı. Sonuç: Çalışmamızda otoantikor pozitifliğinin KRK ve MK saptanmasında bir öngörücü olabileceği ancak otoantikor varlığının hastanın klinik durumu, histopatolojik inceleme ve diğer laboratuvar bulguları ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.