Social affordances of residential open spaces: Case study of Dikmen valley, Ankara

Bu çalışma, konut alanlarındaki açık mekanların sosyal sağlayıcılığını değerlendiren genel bir metodoloji oluşturmaya çalışmaktadır. Bu amaçla, çalışma Gibson'ın sağlayacılık kavramına atıfta bulunarak, konut açık alanların sosyal sağlayacılığı 1) topolojik derinlik, 2) mekansal sınırlar, 3) bir bütünün parçası olmak, 4) görünürlük, 5) Karşılıklı görünürlük, 6) blok kat sayısı, 7) peyzaj elemanlarının varlığı, konumu ve oryantasyonu başlıklar altında tanımlanan temel çevresel nitelikler arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Metodoloji, Ankara'da kapsamlı bir kentsel donüşüm projesi ile geliştirilmiş bulunan Dikmen Vadisi örneğine uygulanmıştır. İncelemenin ilk aşamasında alandaki konut gruplarının (siteler) açık alanlari tipolojik bir analize tabi tutulmuştur. Sonraki aşamalarda mekansal analiz yöntemleri, görünürlük grafiği analizi, ve saha içi gözlemler aracılığı ile vakaların derinlemesine analiz edilmiştir. Analiz sonucunda benzer çevresel özelliklerin benzer sosyal sağlayıcılığa sahip olduğu ortaya çıkmıştır ve sonuç olarak bu çalışma, dikmen vadisi örneğinde hangi konut açık alan tipolojisinin optimum sosyal sağlayıcılığa sahip olduğunu göstermektedir.