Kriminolojik bağlamda ölü bedenler ve olay yeri inceleme

Modern toplumlarda ölüm artık biyolojik bir son olarak görülmemektedir. Ölüm ve ölü beden, devletin ve toplumun bilgi üretim biçimleri, adli pratikleri, ideolojik temsilleri ve teknolojik ağlarıyla şekillenen bir iktidar nesnesi haline gelmiştir. Olay yeri inceleme süreci de modern devletin 'yaşamı ve ölümü yönetme' kapasitesinin önemli bir uzantısı olarak görülebilir. Bu doğrultuda tez, ölü bedenin olay yeri inceleme süreçlerindeki sosyolojik, politik ve epistemolojik anlamlarını Foucault, Althusser, Baudrillard, Rose ve Latour'ın kuramları çerçevesinde disiplinlerarası bir bakış açısıyla analiz etmektedir. Dolayısıyla çalışma, ölü bedenin sosyolojik ve kriminolojik bağlamlar ile olay yeri inceleme çerçevesinde nasıl disipline edildiğini, meşrulaştırdığını ve yeniden üretildiğini tartışmaktadır. Çalışmada temel olarak literatür taraması takip edilmiş, bunun yanı sıra konuyla ilgili yasa ve yönetmelik incelemeleri, tarihsel olay örnekleri ve adli yazın incelenmiştir. Literatür taraması çerçevesinde elde edilen sonuçlar, yukarıda bahsi geçen teorisyenlerin kuramlarıyla eşleştirilmiş ve yorumlanmıştır. Bu anlamda Foucault'nun disiplin toplumu ve biyopolitika kavramları, bedenin ölüm sonrası dönemde devlet tarafından nasıl düzenlendiğini anlamaya; Althusser'in ideolojik aygıtlar kuramı, olay yeri incelemenin meşruiyet üretme işlevini çözümlemeye; Baudrillard'ın simülakr kavramı, ölü bedenin medya ve belgelerdeki temsilini açıklamaya; Rose'un hükümetlilik kavramsallaştırması, bedenin ölüm sonrası kontrolünü anlamlandırmaya; Latour'un aktör-ağ teorisi ise insan ve insan olmayan öğelerin olay yeri inceleme sürecindeki karşılıklı etkileşimini çözümlemeye ışık tutmuştur. Sonuç olarak bu tez, ölü bedenin yalnızca kriminal değil aynı zamanda disipliner, ideolojik, teknolojik ve temsili bir düzenleme nesnesi olduğunu ortaya koymaktadır. Bu ortaya koyuş sürecinin üzerinde yol aldığı en temel zemin ise sosyoloji olmaktadır.