Kronik efüzyonlu otitis medialı çocuklardaki preoperatif ve postoperatif servikal vestibuler uyarılmıģ miyojenik potansiyel (CVEMP) değerlerinin karģılaģtırılması

Amaç: Bu çalışmada kronik efüzyonlu otitis media nedeniyle ventilasyon tüpü takılan çocukların preop ve postop VEMP değerlerini karşılaştırmayı ve bu değerlerle kulak muayenesi ve işitmesi doğal olan sağlıklı çocukların VEMP değerlerini karşılaştırmayı amaçladık Hastalar ve yöntem: Bu çalışma Mayıs 2016 – Eylül 2016 tarihleri arasında Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'de 40 hasta ve 40 sağlıklı çocuk arasında yapıldı. Hasta grup için; Bilateral Efüzyonlu Kronik Otitis Media nedeniyle medikal tedaviye cevap vermeyen ve bu nedenle bilateral ventilasyon tüpü takılan, 4-16 yaşındaki 40 çocuk seçildi. Hastaların 28i erkek, 12si bayan idi.Bu hastalara preoperatif ve postoperatif 1. ve 3. ay; kulak muayenesi, saf ses odyometri ya da yapamayanlara otoakustik emisyon testi ,timpanometri ve bu çalışmada temel kullanılacak cVEMP testi yapıldı.cVEMP testinde hastaların p13 ve n23 dalgalarının latansları ve amplitudleri yorumlandı. Sağlıklı grup içinse; polikliniğe başka nedenlerle başvuran, daha once hiçbir kulak hastalığı geçirmemiş, işitme kaybı ve baş dönmesi şikayetleri olmamış, bilateral kulak muayenesi doğal olan 4-16 yaşlarındaki 40 sağlıklı çocuk seçildi. Bu çocukların 21 bayan ,19 erkek hastaydı. Bu hastalara otoskopik muayene, işitme değerlendirmesi amacıyla yapabilenler için saf ses odyometri yapamayanlara OAE testi ve timpanometri testi yapıldı.Hepsine cVEMP testi uygulandı. cVEMP testinde hastaların p13 ve n23 dalgalarının latansları ve amplitudleri yorumlandı. Çalışma projesi Dumlupınar Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurulu tarafından incelendi ve onaylandı. Ailelere gönüllü denek bilgilendirme ve onam formu imzalatıldı. 86 İstatistiksel analiz SPSS Windows yazılımı (Statistical Package for Social Sciences, version, version 20.0, SPSS Inc, Chicago, USA) ile yapıldı. Hasta gruptaki çocukların her iki kulağı ayrı ayrı analiz edildi. Analizde bağımlı gruplar için Student T testi kullanıldı (p<0.05). Kontrol grubu ile hasta grubu karşılaştırmak içinse Bağımsız gruplar için Student T testi kullanıldı (p<0.05). Bulgular: Çalışmaya; kontrol grubunda 40 çocuk (21 bayan ,19 erkek) ve hasta grupta 40 (28i erkek, 12si bayan ) çocuk alındı. Kontrol grubunda median yaş 8.5 (4-16), hasta grupta ise 9.4 (4-16) idi. Kontrol grubundaki çocukların otoskopik muayenelerinin hepsi normaldi.Kontrol grubundaki 40 çocuğun 22si saf ses odyometriye uyum sağladı ve işitmeleri tamamen doğaldı. Saf ses odyometriye uyum sağlayamayan 18 çocuğa ise TEOAE yapıldı.Hepsinin cevapları bilateral (+) idi. 40 çocugun hepsinin bilateral timpanometrileri TipA ile uyumluydu. Hasta gruba preoperatif otoskopik muayene yapıldı. Muayenede 40 hastanın toplam 80 kulağı değerlendirildi. Değerlendirmede 34 hastada bilateral matlık mevcutken, 6 hastada Grade 1 retraksiyon izlendi. 40 hastadan preoperatif 24'üne saf ses odyometri yapıldı. Yirmikisinde hafif derecede iletim tipi işitme kaybı mevcutken, 2 hastada orta derecede iletim tipi işitme kaybı mevcuttu. Odyometriye uyum sağlayamayan 16 hastaya ise TEOAE yapıldı. Ondört hastanın TEOAE sonuçları bilateral (–) iken, 2 hastada (+) idi. 40 hastanın 36sında (%90) bilateral Tip B Timpanogram elde edilirken, 4 hastada (%10) Tip C Timpanogram elde edildi. Hastalara postop 3.ayda yapılan testler tekrarlandı. Postoperatif olarak daha önce 24 hastaya yapılan saf ses odyometri tekrarlandı. 23 hastada işitme kaybı gözlenmezken 1 hastada hafif iletim tipi işitme kaybının devam ettiği gözlendi. Postoperatif 3.ay TEOAE sonuçları 12 hastada bilateral (+), 4 hastada bilateral (-) idi. Hastalarda ventilasyon tüpü olması nedeniyle postoperatif timpanometri yapılamadı. Bütün hastalarda bifazik VEMP dalgaları elde edildi. Kontrol grubunun ortalama p13 latans değeri sağ kulak için 11.7±4 (7.7-15.7) msn, sol kulak için 12.1±3.5 (8.6-15.6) msn idi. Kontrol grubunun ortalama n23 latans değeri sağ kulak için 19.5±4.2 (15.3-23.7) msn, sol kulak için 19.4±4.2 (15.2-23.6) msn idi . Hasta 87 grubun preoperatif ortalama p13 değeri sağ kulak için 17.6±4.2 (13.4-21.8) msn, sol kulak için 17.1±3.9 (13.2-21) msn idi. Hasta grubun preoperatif ortalama n23 latans değeri sağ kulak için 24.2±4 (20.2-28.2) msn, sol kulak için 23.7±3.8 (19.9-27.5) msn idi. Hasta grubun postoperatif 1.ay ortalama p13 latans değeri sağ kulak için 15.2±4.2 (10.8-19.2) msn, sol kulak için 14.6±3.8 (10.8-18.4) msn idi. Hasta grubun postoperatif 1.ay ortalama n23 latans değeri sağ kulak için 21.5±4 (17.5-25.5) msn, sol kulak için 20.8±3.9 (16.9-24.7) msn idi. Hasta grubun postoperatif 3.ay ortalama p13 latans değeri sağ kulak için 13.2±4.5 (8.7-17.7) msn, sol kulak için 12.8±4.5 (8.3-17.2) msn idi. Hasta grubun postoperatif 3.ay ortalama n23 latans değeri sağ kulak için 20.4±4 (16.4-24.4) msn, sol kulak için 19.6±3.8 (15.8-23.4) msn idi. Hasta grubun p13 değerlerinde ve n23 değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma izlendi (p<0.05). Kontrol grubuyla , postoperatif 3. ay hasta grubu ortalama p13 ve n23 latans değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık izlenmedi (p>0.05). Kontrol grubunun ortalama p13-n23 amplitüdü sağ kulakta 92.5±49.6 μV, sol kulakta 90.4±47.8 μV idi. Hasta grubun preoperatif ortalama p13-n23 amplitüdü sağ kulakta 60.2± 24.5 μV, sol kulakta 58±25 μV idi. Hasta grubun postoperatif 1. ay ortalama p13-n23 amplitudu sağ kulakta 72±34 μV, sol kulakta 68.4±33.7 μV idi. Hasta grubun postoperatif 3. ay ortalama p13-n23 amplitudu sağ kulakta 80.6±40.5 μV, sol kulakta 75.4±35.3 μV idi. Hasta grubun amplitudlerinin postoperatif istatistiksel olarak anlamlı derecede yükseldiği gözlendi (p<0.05). Kontrol grubuyla, postoperatif 3. ay hasta grubu ortalama p13-n23 amplitüdleri karşılaştırıldığında ise istatistiksel olarak anlamlı farklılık izlenmedi (p>0.05). Buna dayanarak tüp takılan çocuklardaki ortalama cVEMP değerlerin sağlıklı çocuklardaki değerlere yaklaştığı görüldü. Tüp takıldıktan sonraki 1. ay ve 3. ay bulgularına gore p13 ve n23 sürelerinde kısalma ve amplitüdlerinde belirgin artma gözlendi. Sonuç: Kronik Efüzyonlu Otitis Medialı hastalarda VEMP yanıtlarınının uzaması, orta kulaktaki disfonsiyonun vestibuler disfonksiyona yol açtığını göstermiştir. Tüp takılmasıyla beraber orta kulak fonsiyonlarının düzelmesiyle VEMP cevaplarının sağlıklı çocuklardaki değerlerine yaklaştığı gözlenmiştir. VEMP 88 cevaplarının normal değerlerine gelişiyle beraber hızlı bir düzelme olmuştur. Bu bilgiler doğrultusunda VEMP testinin EOM hastalarında iyileşmeyi gösterici bir test olarak takipte kullanılabileceğini düşünmekteyiz.