Kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında sürekli umut ve öz şefkatin aracı rolü

Kümülatif travma, bireylerin birden fazla travmatik yaşantıya maruz kalması olarak açıklanmaktadır. Bireyleri psikolojik, fiziksel ve bilişsel olarak zorlayan yaşam olayları karşısında iyileştirici faktörlerin önemi ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda psikolojik esneklik, sürekli umut ve öz şefkat kavramlarının ele alındığı bu çalışmada ''kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında sürekli umut ve öz-şefkatin aracı rolü'' incelenmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu amaçlı örnekleme yoluyla ulaşılmış olan 309 kişi oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında Kümülatif Travma Ölçeği, Psikolojik Esneklik Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği ve Öz-Anlayış Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyonu ve aracılık analizinden yararlanılmıştır. Ayrıca gruplar arası farklılıkların analizinde T-testi, betimsel analizlerde de frekans, yüzde hesaplamalarıyla birlikte ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda kümülatif travma ile psikolojik esneklik arasında hem sürekli umudun hem de öz şefkatin aracı role sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler incelendiğinde kümülatif travma ile öz şefkat arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Buna karşın kümülatif travma deneyimi ile sürekli umut arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu bağlamda sürekli umudu oluşturan alternatif yollar bulabilme ve bu yollar için eyleyici düşüncelere sahip olabilme boyutları öne çıkmaktadır.