Rethinking the Kurdish movement: The role of the neighborhood assemblies in Diyarbakır

Tez, Diyarbakır'da belediyeler tarafından kurulan mahalle meclisleri üzerinden, Diyarbakır'daki katılımcı siyaset modeli ile Porto Alegre ve Kerala'daki katılımcı yönetim modellerini karşılaştırarak, katılımcı siyaset modelinin işlevini incelemektedir. Bu tez, Türk Devleti'nin 2009 sonrası Kürtlere karşı uyguladığı hukuki şiddete ve Kürt siyasal hareketinin 2005 sonrası yerel düzeyde katılımcı demokrasiyi yerleştirme çalışmalarına dayanarak, Kürtlerin Türk yargısı tarafından yasal düzenin dışında bırakılarak nasıl sessiz kılındığım ve Kürt hareketinin mahalle meclisleri üzerinden Kürtlerin kendi seslerini temsil etmelerini nasıl sağladığını tartışmaktadır. Tez bu doğrultuda KCK davalarını ve Diyarbakır'daki mahalle meclislerini incelemektedir. KCK davalarının sürecini Schmitt, Agamben, Jakobs ve Benjamin üzerinden analiz eden tez, egemen gücün bir kurumu olan Türk yargısının, devletin siyasal ve hukuki düzeninin güvenliği iddiasıyla istisna hallerine karar vererek vatandaşları arasında "dost-düşman ayrımı" yaptığım ileri sürmektedir. Mahalleden belediye düzeyine kadar geçen karar alma süreçlerini inceleyen tez, aym zamanda Demokratik Özerklik modelinin yasal düzenin dışına itilmiş ve bu düzenin dışında mobilize olan Kürtler ve diğer "madun" toplumlar için bir özgürlük pratiği olduğunu, ve tabana dayalı demokrasinin araçları olan mahalle meclislerinin mücadele toplumu tarafından kurulan ve aynı zamanda mücadele toplumu yaratan bir mücadele alam olarak ortaya çıktığını iddia etmektedir.