Lenfomada kullanılan otolog kök hücre hazırlama rejimlerinin karşılaştırılması

Nüks eden veya tedaviye dirençli seyreden lenfoma olgularında, yüksek doz kemoterapiyi takiben uygulanan otolog kök hücre nakli (OKHN), uzun dönem remisyon sağlama ve genel sağkalımı artırma açısından standart bir tedavi yaklaşımı haline gelmiştir. Otolog kök hücre nakli öncesinde uygulanan hazırlık rejimleri, rezidüel malign hücrelerin eliminasyonu ve kemik iliğinin nakle hazırlanması amacıyla uygulanmakta olup, bu rejimlerin etkinlik ve toksisite profilleri hasta prognozunu doğrudan etkilemektedir. Bu çalışmada, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Erişkin Kemik İliği Nakil Ünitesi'nde 1998–2023 yılları arasında otolog kök hücre nakli uygulanan lenfoma tanılı hastalarda kullanılan BEAM, CBV ve BuCyE hazırlık rejimlerinin klinik etkinlik, toksisite profilleri, engrafman süreleri ile progresyonsuz ve genel sağkalım üzerindeki etkilerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, OKHN uygulanmış toplam 124 lenfoma tanılı hasta dahil edilmiştir. Hastaların 91'ine (%73,4) BEAM, 23'üne (%18,5) CBV ve 10'una (%8,1) BuCyE hazırlık rejimi uygulanmıştır. Progresyonsuz sağkalım ortancası BEAM grubunda 30,5 ay, BuCyE grubunda 12,5 ay ve CBV grubunda 171,1 ay olarak saptanmış olup gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmiştir. Tek ve çok değişkenli Cox regresyon analizlerinde yaş, hazırlık rejimi ve nakil öncesi remisyon durumu progresyonsuz sağkalım üzerinde bağımsız prognostik faktörler olarak belirlenmiş; CBV rejiminin BEAM rejimine kıyasla nüks riskini anlamlı düzeyde azalttığı gösterilmiştir. Genel sağkalım analizlerinde ise nötrofil ve trombosit engrafman sürelerinin uzamasının mortalite riskini artırdığı, özellikle nötrofil engrafman süresinin genel sağkalım üzerinde bağımsız olumsuz etkiye sahip olduğu saptanmıştır. Ayrıca, nakil sonrası 100. günde tam yanıt elde edemeyen hastalarda mortalite riskinin belirgin şekilde arttığı gözlenmiştir.