Lider-üye etkileşimi ve çatışma yönetimi davranışları arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Sağlık kurumları, diğer kurumlara göre daha farklı ve daha hassas bir hizmetin sunulmasını gerektirmektedir. Hastanelerde taleplerdeki tutarsızlıklar ve belirsizlikler, hizmet süreçlerinin oldukça karmaşık olması, sunulan hizmetlerin hem karmaşık hem de büyük ekipler aracılığıyla eşgüdüm içerisinde olması gerekliliği, tıbbın ve teknolojinin hızlı bir gelişim ve değişim göstermesinden dolayı hem liderlikte hem de üyeler de gerçekleşebilen etkileşim düzeyini önemli bir boyuta taşımıştır. Ancak bu tür durumlar aynı şekilde lider ile üye arasındaki etkileşimde, çatışmanın da yaşanabileceğini göstermektedir. Çatışma yönetimleri lider-üye etkileşimlerine bağlı şekillenebilmektedir. Bu nedenle çalışma sağlık kurumu olan kamu hastanelerinde aktif olarak çalışan hemşireler üzerinde yapılmış olup, lider üye etkileşimi ve çatışma yönetimi davranışları arasındaki ilişki incelenmektedir. Bu noktadan hareketle çalışmanın amacı hemşirelerin lider üye etkileşimi ve çatışma yönetimi davranışlarını belirlemek, demografik ve mesleki özellikler ile arasındaki ilişkiyi belirleyip, lider-üye etkileşimi ve çatışma yönetimi davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yapılan analizler sonucunda cinsiyet, yaş, medeni ve eğitim durumu gibi kişisel özeliklerin lider üye etkileşimi çatışma yönetimi davranışları arasında fark yaratıp yaratmadığı incelenmiş ve bu kişisel faktörlerin toplam ve alt boyutlarda etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca katılımcıların mesleki özellikleri de iş yerindeki pozisyon, meslekte çalışma süresi, yönetsel pozisyonda olup olmama, meslekten memnun olma kriterleri açısından incelenmiş ve bu faktörlerin toplam ve alt boyutlarda etkili olduğu görülmüştür. Araştırmada son olarak lider üye etkileşimi ve çatışma yönetimi davranışları arasındaki ilişki korelasyon ve regresyon testleri ile ölçülmüş olup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, lider-üye etkileşimleri açısından yönetimin ve liderin davranışlarının, tutumlarının sonuçlarını görmede belirleyici bir unsurdur. Lider-üye etkileşimleri ve örgütsel çatışma envanteri ilişkisinde anlamlı farklılıklar görülmekle birlikte, sağlık kurumları açısından bu farklılıkların etkileri, daha hassas, kompleks ve insan sağlığına hizmette önemli bir görev üstlendiklerinden, çalışanların motivasyonları ve performansları, hizmet kalitesine de etki edebilecek unsurlardır. Bu nedenle lider-üye etkileşiminde kazanım, çalışanın örgüte bağlılığı, örgütsel vatandaşlık davranışını olumlu yönde etkilemesi açısından değerlendirilebilmektedir.