Lokal ileri evre rektum karsinomlu hastalarda neoadjuvan tedaviye lokal yanıtın vücut kompozisyonları ile ilişkisinin değerlendirimi

Gündoğdu, M. Lokal İleri Evre Rektum Karsinomlu Hastalarda Neoadjuvan Tedaviye Lokal Yanıtın Vücut Kompozisyonları İle İlişkisinin Değerlendirimi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2025. Bu çalışmanın amacı, lokal ileri evre rektum kanserli hastalarda neoadjuvan kemoradyoterapi sonrası tedavi yanıtı ile vücut kompozisyon parametreleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Retrospektif olarak planlanan çalışmaya, 2015–2024 yılları arasında tanı almış ve görüntüleme verileri eksiksiz olan 67 hasta dahil edilmiştir. Bilgisayarlı tomografi ile elde edilen L3 vertebra düzeyindeki psoas kası alanı (PMA), iskelet kası alanı (SMA), viseral ve subkutan yağ dokusu (VAD, SAD), ortalama kas dansitesi (MSMR) gibi vücut kompozisyonu ölçümleri değerlendirilmiştir. PMA değeri boy ile indekslenerek psoas kası indeksi elde edildi. Bu parametreler doğrultusunda PMI'ya göre hastalar sarkopenik olanlar ve olmayanlar olarak; MSMR'ye göre myosteatoz var ve yok olarak; VAD'ye göre VAD alanı düşük ve yüksek olarak gruplandırılmıştır. Tedavi yanıtı manyetik rezonans görüntüleme temelli tümör regresyon skoru (mrTRG) kullanılarak iyi ve kötü yanıt gruplarına ayrılmıştır. Viseral yağ dokusu alanı, tedaviye yanıt vermeyen grupta anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,042). Diğer vücut kompozisyon parametreleriyle tedavi yanıtı arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuçlar, viseral yağ dokusunun tedaviye yanıtta bağımsız bir belirteç olabileceğini ve vücut kompozisyon analizlerinin tedavi öncesi öngörüde potansiyel değer taşıyabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Rektum kanseri, neoadjuvan tedavi, viseral yağ dokusu, sarkopeni, vücut kompozisyonu