Determination of the neuroprotective effects of M2 polarized microglia-derived exosomal miR-191-5p on the oxidative stress-mediated neuronal damage

Mikroglia, beynin yerleşik hücreleri olarak hasar durumunda tepki mekanizması aktivasyonu ile nöronal ortamın korunmasında görev alır. Mikroglia'nın "klasik olarak aktive edilmiş" M1 veya "alternatif olarak aktive edilmiş" M2 polarizasyonu olarak iki tip aktivasyonu bulunmaktadır. M2 polarizasyonu genel olarak "iyileştirici" fenotip olarak betimlenir ve M2 polarize mikroglial hücreler nöron enkazının fagositozisi ve trofik faktörlerin salgılanması nedeniyle nöroprotektiftir. Fakat M2 mikroglia'nin nöroproteksiyon görevini gerçekleştirdiği mekanizma büyük ölçüde bilinmemektedir. Ekzozomlar, farklı hücre tipleri tarafından hücreler arası ortama salınan ve kan-beyin bariyerini geçebilen extracellular veziküllerdir. Son çalışmalarla ekzozomların hücre-hücre iletişiminde rol oynadığı ve ekzozom kargosunun, alıcı hücreye stabil bir şekilde aktarılabilen mikroRNA'lar (miRNA'lar), proteinler, mRNA'lar içerebildiği ortaya çıkmıştır. Eksozomal miRNA'nın hasar sırasında nöroprotektif rolü olabileceği ortaya çıkmıştır. Hidrojen peroksit (H2O2) bir reaktif oksijen türü (ROS) olarak merkezi sinir sisteminde rastlanır. Hücrede aşırı miktarda depolanması halinde oksidatif strese yol açar. Nöronal hücreler yüksek oksijen metabolizmalarına sahip olmaları nedeniyle oksidatif strese yatkındırlar. Bu nedenle ROS kaynaklı hasar birçok nörodejeneratif hastalığın patogenezinde rastlanmaktadır. Bu tez çalışmasının amacı M2 mikroglia kökenli eksozomal miR-191-5p'nin SH-SY5Y hücrelerinde gerçekleştirilen H2O2 kaynaklı nöron hasarı modelindeki nöroprotektif etkilerinin incelenmesidir. Çalışmanın sonucunda M2 mikroglia kökenli eksozomların oksidatif stres altındaki nöronal hücre üzerindeki nöroprotektif etkilerinin miR-191-5p aracılığıyla gerçekleştirdiği belirlenmiştir.