Hristiyan inkübasyonunun yapımı: Geç Antik Miracula üzerine bir çalışma

Eski çağlardan beri, ilahi iletişim ve rehberlikten yararlanmayı içeren kehanet, inanç sistemlerinin ve kutsalla ilişkilerin içsel bir bileşeni olmuştur. Bu kehanet uygulamalarının bir unsuru da, kutsal bir mekânda uyku halindeyken ilahi vahiyler yoluyla tedavi arayışını içeren inkübasyondur. Bu uygulama zaman ve mekan boyunca devam etmiştir ve etkisi günümüzde de görülmektedir. Dolayısıyla bu tez, inkübasyon ritüellerinin karmaşık yapısını, özellikle de geç antik Bizans'taki pagan ve Hristiyan gelenekleriyle ilişkili olarak inceleyecektir. Bu uygulamalardaki hem sürekliliği hem de değişimi kucaklayan daha incelikli bir açıklamayı savunan bu tez, aynı zamanda, doğrudan sürekliliği veya apayrı bir Hristiyan inkübasyonu destekleyen veya vurgulayan son dönem çalışmalarında gözlemlenen ikileme karşı çıkmayı amaçlamaktadır. İlk bölüm, hem pagan hem Hristiyan bağlamında kutsal mekânlara, ritüelistik prosedürlere ve rüyaların ilahi iletişimi ve şifayı kolaylaştırmadaki önemine karşılaştırmalı bir analiz yoluyla bakarak inkübasyon ritüellerinin kapsamlı bir incelemesini sunmaktadır. İkinci bölüm, pagan ve Hristiyan çerçevelerinde şifanın önemini, insan-ilahi ilişkisi ve şifa üzerine çeşitli bakış açılarıyla birlikte incelemektedir. Bölümde ayrıca Miracula'da sunulan kanıtlar da bu çerçevede değerlendirilmektedir. İlahi onaylı şifa uygulamalarının toplumsal dinamikleri ve insan-ilah ilişkisini nasıl şekillendirdiğini daha iyi anlamak için üçüncü bölüm, büyü uygulamalarına yönelik tepkileri inkübasyon ritüellerine bir alternatif olarak incelemekte ve Miracula'da sunulan Hristiyan inkübasyon anlatısındaki doğaüstü güçlerin rolünü değerlendirmektedir.