Maksiller gömülü kanin dişlerin minivida destekli ve konvansiyonel yöntemlerle sürdürülmesinin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

Bu çalışmanın amacı gömülü kanin dişin iki farklı ankraj mekaniği (iskeletsel ve dişsel) yardımıyla sürdürülmesi sırasında oluşan kuvvet ve stres dağılımının sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesidir. Çalışmamızda sonlu elemanlar analizi kullanılarak iki farklı modelleme yapılmıştır. İki modelde de gömülü kanin diş, maksiller palatinal bölgede sol tarafta orta hat ile 45º açı yapacak şekilde modellenmiştir. Birinci modelde sol tarafta maksiller palatinal bölgeye 1,5x8 mm titanyum mini vida; ikinci modelde birinci molar dişler arasına çengel eklenerek modifiye edilmiş transpalatal ark yerleştirilmiştir. Birinci modelde mini vidadan, ikinci modelde TPA üzerindeki çengelden gömülü kanin dişe Ni-Ti sarmal yaylar kullanılarak 100 g kuvvet uygulanmıştır. Birinci modelde kuvvet doğrudan uygulanmadığı için dişlerde oluşan gerilmelerin çok düşük değerlerde olduğu, ikinci modelde ise sol birinci molar ve premolar dişlerde yoğunlaştığı görülmektedir. Mini vidada gözlenen en yüksek Von Mises stresi, mini vidanın boyun bölümünde oluşmuştur. İkinci modelde en fazla yer değiştirme maksiller sol kadran dişlerinde gözlenirken, birinci modelde maksiller dişlerde yer değiştirme miktarı neredeyse sıfırdır. İkinci modelde sol birinci molarda meziopalatinal rotasyon, sol kadranda mezial hareket ve her iki modelde de gömülü kanin dişte distal hareket gözlenmiştir. Birinci modelde mini vida herhangi bir dişsel etki oluşturmadan mutlak ankraj sağlarken, ikinci modelde TPA maksiller arkı üç boyutlu olarak kontrol etmede yeterli olamayabilir.