Mantar ekolojisi ve biyomimikri ilişkisi: Dokuma tasarımına bir yaklaşım

Bu çalışmada, mantarların biyomimikri ilkeleri doğrultusunda dokuma kumaş tasarımına yönelik kullanım potansiyeli araştırılmıştır. Çalışma, moda ve tekstil alanında giderek daha fazla tartışılan sürdürülebilirlik kavramını teorik bir zemin olarak ele almakta; doğadaki organizmalardan biri olan mantarın yapısal ve yüzeysel özelliklerinin tasarım sürecine nasıl aktarılabileceğini incelemektedir. Mantarların misel yapısı, doğal yüzey dokuları ve renk özellikleri gibi biyolojik nitelikleri, dokuma kumaş tasarımı için değerlendirilmiştir. Araştırma, uygulama tabanlı yöntem ile yürütülmüş ve sürece dayalı olarak farklı örgü yapıları, yüzey uygulamaları ve kumaş örnekleri oluşturulmuştur. Tasarım sürecinde kullanılan görsel ve fiziksel veriler, mantarların yapısal özelliklerinin dokuma kumaş yüzeyine nasıl uyarlanabileceği konusunda bir çerçeve sunmuştur. Çalışmanın hedefi, mantarların yapısal özelliklerinden hareketle geliştirilen dokuma yüzeylerin, doğadan gözlemle tasarıma yön veren bir anlayışla yorumlanmasını sağlamak ve bu süreç üzerinden biyomimikri yaklaşımının dokuma kumaş tasarımındaki uygulamalarına katkıda bulunmaktır. Elde edilen bulgular, yaratıcı tasarım süreçlerinin biyolojik yapı ve süreçler üzerinden yeniden düşünülmesine yönelik öneriler içermektedir.