Manyetik nanoparçacıklar içeren kan imitasyon malzemelerinde manyetik ilaç hedefleme işlemlerinin incelenmesi

Her geçen yıl kanser vakaları hızlı bir artış trendi göstermektedir. Bu yüzden yeni ilaç ve tedavi yöntemlerinin geliştirilmesine duyulan ihtiyaç katlanarak artmakta ve bunun sonucunda çeşitli tedavi yöntemleri geliştirilmektedir. Bu yöntemler arasında en etkin olanlardan biri de disiplinlerarası çalışmalar gerektiren Manyetik İlaç Hedefleme (MDT) yöntemidir. Tez çalışmasında kanser tedavisi için önerilen MDT yönteminin teori ve pratiğinin güncel problemleri incelenmiş ve geliştirilmiştir. Bu kapsamda iki önemli problemin çözümüne odaklanılmıştır. Bunlardan birincisi laboratuvar ortamında yeni kanser ilaçlarına manyetik özellik kazandırılması ve sentezinin gerçekleştirilmesi olurken, ikincisi ilaçların gerekli bölgelere taşınımında manyetik yöntemin etkinliğinin arttırılması işleminin teori ve pratiğinin geliştirilmesidir. Manyetik özellik kazandırılmış ilaç örneğinin sentezi gerçekleştirilmiş ve bu örneğin fizikokimyasal özellikleri incelenmiştir. MDT sistemlerinde kullanılan sabit mıknatısla oluşturulan manyetik alanların modellenmesi yapılmış gradyantlı manyetik alanların ölçülmesi için prototip 3D manyetometre düzeneği geliştirilmiştir. MDT in-vivo/in-vitro deneysel incelemeleri için ilk kez Kan İmitasyon Malzemeleri (KİM) önerilmiştir. KİMlerin manyetik alanda ve manyetik alansız durumlarda reolojik özellikleri incelenmiş reolojik akış modeli oluşturulmuştur. KİMlerin reolojik akış özellikleri dikkate alınarak MDT teorisi geliştirilmiş ve bu işlemlerin genel olarak Fokker – Planck stokastik modeline uyum sağladığı gösterilmiştir. Biyomanyetik seperasyon işlemlerinde sabit mıknatıslı sistemlerin yanı sıra, elektrik akımı taşıyan tel ve solenoid ile oluşturulan manyetik alanların kullanılması olanakları değerlendirilmiştir. Bu sistemlerin performansının arttırılması için manyetik alan şiddetinin elektronik devre ile kontrol edilme yöntemi önerilmiştir. Tez çalışması kapsamında önerilen teorik yaklaşımların, elde edilen sonuçların ve yapılan deneysel verilerin literatürde olan benzer sonuçlarla iyi uyum sağladığı gözlemlenmiştir.