Belonging in a marginalized neighborhood: A Historical ethnography of İstanbul's Okmeydanı

Bu tez İstanbul'un kentleşme tarihinde özel bir konumu olan Okmeydanı semtinin yakın tarihini incelemektedir. 1950 ve1960'lı yılların kırdan kente göç sürecinde bir gecekondu yerleşimi olarak kurulan bu semt, yeni göç dalgaları ve siyasal koşulların etkisiyle çeşitli dönüşümlerden geçmiştir. Okmeydanı sakinlerinin anlatılarını temel alan bu çalışma, genelde bir "Alevi-solcu" mahallesi olarak yaklaşılan bu semtte aidiyet ve cemaat duygusunu ele almaktadır. Bu çalışma, sakinlerinin yaşadıkları semte nasıl bir bağlılık geliştirdiklerini ve kendilerini onunla nasıl özdeşleştirdiklerini anlamak amacıyla bu yerleşimin kuruluş sürecine ve 1990lı yıllarda geçirdiği dönüşümlere odaklanmaktadır. Nüfusunun çeşitliliği ve farklı tarihsel süreçler göz önünde bulundurulduğunda, semt sakinlerinin göç sonrası yeni çevrelerine bağlanma konusunda kendilerine özgü deneyimlere sahip oldukları ve geçmişi farklı biçimlerde kurguladıkları anlaşılmaktadır. Ayrıca, 2000li yıllarda küreselleşmenin etkisiyle birlikte, Okmeydanı soylulaştırma ve kentsel yenileme girişimlerinin hedeflerinden biri haline gelmiştir. Bu tez aynı zamanda Okmeydanı sakinlerinin semtlerinin mevcut kimliğini ve dokusunu kentsel dönüşüme karşı nasıl savunduklarına da değinmektedir.