Marrubium vulgare L. bitkisinin in vitro antidiyabetik potansiyelinin araştırılması

Marrubium vulgare L. Lamiaceae familyasına ait bir bitkidir. Geleneksel tıpta farklı hastalıkların tedavisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada Marrubium vulgare bitkisinin su ve MeOH ekstrelerinin in vitro koşullarda 3T3-L1 yağ hücrelerinde antidiyabetik etkinliği araştırılmıştır. Folin Ciocalteu yöntemi ile toplam fenolik madde miktarı, alüminyum klorür kolorimetrik yöntemiyle toplam flavonoid miktarı hesaplanmıştır. Bitkinin toprak üstü metanollü ekstresinde daha yüksek toplam fenolik madde miktarı (38.60 mg ± 4.8 mg GAE/g) gözlemlenirken, bitkinin sulu ekstresinin (4.02 mg± 0.1mg KE/g) ise metanol ekstresine göre daha yüksek miktarda toplam flavonoid içerdiği görülmüştür. YBSK metodu uygulanması sonucu bitkinin sulu ve metanollü ekstrelerinde; sirinjik asit hem su (0.14 µg/mg ±0.05) hem de metanol (0.12 µg/mg ±0.05) bitki ekstresinde görülürken, kafeik asit (0.13 µg/mg ±0.05) yalnızca metanol ekstresinde görülmüştür. P-kumarik asit ve rutin bileşikleri her iki ekstre de tayin edilmiş olup; metanol ekstresinde su ekstresine kıyasla düşük miktarda da olsa ferulik asit ve klorojenik asit tayin edilmiştir (<0.10 µg/mg). MTT testi sonucunda IC₅₀ değerleri, M. vulgare'nin su ekstresi için 199.2 ± 9.9 µg/ml, metanol ekstresi için ise 268.3 ± 13.7 µg/ml olarak belirlenmiştir. Uygulanan canlı ölü hücre metodu sonucu bitkinin su ve MeOH ekstrelerinin 24 saat tedavisinden sonra canlı hücre oranı 3T3-L1 yağ hücrelerinde ciddi oranda düşüş görülmüştür (%34,90 ± 2.40 ve %39,96 ± 1.79). Oil red boyama sonrası ; sulu ekstre uygulanan hücrelerde lipit akümülasyonu %14.28 ± 2.30 oranında azalırken; metanol ekstresi uygulanan hücrelerde bu azalma %29.60 ± 3.12 olarak bulunmuştur Giemsa yöntemi sonrası; kontrol grubuna kıyasla su ekstresi uygulanan hücrelerde hücre çapı %25.74 ± 4.28 oranında azalırken, metanol ekstresi uygulanan grupta bu azalma %66.26 ± 4.63 çok daha belirgin bir düzeyde gerçekleşmiştir . Sonuç olarak, M. vulgare ekstrelerinin olgun yağ hücrelerinin yapısını değiştirdiği, özellikle metanol ekstresinin bu hücrelerin oluşumunu ve büyümesini daha güçlü biçimde baskıladığı görülmüştür.