Maya gelişme ortamında titanyum nanopartikülünün biyokimyasal aktivitesi

Titanyum nanopartikülünün ve alaşımları havacılık, kimya endüstrisi, ulusal savunma ve askeriye dahil olmak üzere çeşitli alanlarda yaygın olarak kullanılmaktadır ve bu da metalik Ti'yi önemli bir stratejik varlık haline getirmektedir. Bu nanopartiküllerin biyolojik ve kimyasal parametreleri üzerine çok az çalışmalar yapılmıştır. Bu nedenle yapılan çalışmada; Titanyum NP'nin maya gelişme ortamında bazı biyokimyasal etkileri ve savunma sistemi üzerindeki etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Deneyde kullanılacak olan S. cerevisiae maya hücresinin gelişmesi ve çoğalması için YEDP besiyeri hazırlandı. Besiyeri ortamında Titanyumdan 100 mg/L ve 250 mg/L konsantrasyonları içerecek şekilde deney grubu oluşturuldu. Sterilizasyon işlemlerinden sonra laboratuar şartlarına uyum sağlayacak sıcaklığa getirilen her grup kültür örneğine S. cerevisiae hücrelerinin kültüründen aşılama yapıldı.Aşılama işleminden sonra inkübasyona bırakıldı. Bu işlemden sonra hücre yoğunluklarına göre ölçülüp santrifüj edilerek hücreler toplandı. Toplanan hücreler, Tris HCI-baz ve EDTA karışımı ile homojenize edilerek santrifüjden sonra süpernatant kısmı ile GSH (Elman reaktifi), toplam protein (Lawry) ve TBARS ölçümleri için HPLC cihazı ile, geriye kalan pelletleri de n-hekzan/izopropanol karışımı ile homojenize edilerek yağ asidi ve sterollerin (ergosterol, kampestrol, stigmasteol, betasitosterol) analizi yapıldı. Sonuç olarak; Titanyum NP Maya'nın biyokimyasal ve savunma sisteminde farklı etkilere sahip olduğu gözlenmiştir. Fazsa dozda Titanyum NP organizmada strese maruz bırakılmıştır. Özellikle de antioksidan savunma sistemi üzerinde açığa çıkan sonuçlar diğer biyolojik modeller üzerindeki benzer çalışmalara kaynak olacağı ileri ki çalışmalara destek olup, literatüre katkıda bulunulacağı düşünülmektedir.