Yenice ormanlarındaki orta ve büyük memeli komünitesi ile bozayının (Ursus arctos) zamansal ve mekansal aktivitesi ve diğer türlerle etkileşimi - Koruma için çıkarımlar

Koruma alanlarında korunan türlerin koruma planlaması için ekolojik gereksinimlerinin anlaşılması elzemdir. Aksi takdirde, korunan alanlar sadece belge üzerinde korunan sembolik rezervler haline gelir. Bu çalışmada, Karabük, Türkiye'deki Yenice Ormanı'nda, ormanın yaklaşık 500 km2 'lik alanını kapsayan ilk kapsamlı sistematik fotokapan çalışmasını gerçekleştirdik. Yenice Yaban Hayatı Geliştirme Sahası ve çevresindeki avlaklarda orta ve büyük memelilerin dağılımını ve habitat kullanımını inceledik. Ayrıca, kilit taşı, şemsiye ve bayrak tür olan boz ayının mekânsal-zamansal örüntülerini ve diğer türlerle etkileşimlerini değerlendirdik. Çevresel değişkenlerin çok ölçekli bir analizi, 16 km yarıçapta ortalama yükseklik ve eğimin ve 4 km yarıçapta su kaynaklarının en etkili parametreler olduğunu ve Yenice Ormanı'ndaki bozayı varlığını olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. İnsanla ilişkili değişkenlerin habitatın mekânsal kullanımı üzerinde bir etkisi olmamıştır, ancak insanlar ve bozayılar arasında alan kullanımının zamansal olarak bölünmesi söz konusudur. Komünite düzeyinde bolluk, araç tespit edilen alanlarda tespit edilmeyen alanlara kıyasla daha yüksek olmuştur. 16 km yarıçapta ortalama eğim ve 4 km yarıçapta su kaynakları komünite düzeyinde de etkili olmuştur. Korunan alan statüsü ve korunan alana olan mesafe, hedef türlerin alan kullanımında etkili bulunmamıştır. Hedef türler çoğunlukla gececil ve krepüsküler aktivite göstermiştir. Bu türlerin sistematik olarak daha uzun süre izlenmesi, bu popülasyonların zaman içindeki eğilimlerinin anlaşılmasına ve koruma kararlarının daha iyi bilgilendirilmesine yardımcı olacaktır