A classification matrix proposal for digital fabrication techniques in architecture

Çalışmada mimarlıkta kullanılan dijital fabrikasyon teknikleri ve tasarım sürecinde işlev ve malzeme gibi ele alınan kriterler arasındaki ilişki araştırılıp, bu ilişki bir matris yoluyla formüle edilmiştir. Dijital fabrikasyon, tasarım sürecinin son aşamasında değerlendirilmesi gereken bir karar olarak düşünülmektedir. Bu durumun aksine, yapılan çalışmada hangi fabrikasyon tekniğinin tasarıma uygulanacağının önceden bilinmesinin tasarım sürecine de etkisi olduğu savunulmaktadır. Bu bağlamda hangi kıstasın hangi tasarım niyetine uygun olacağını bilmenin tasarımcıyı süreçte besleyen bir durum olduğu vurgulanmaktadır. Matrisi oluşturabilmek için iki aşamalı bir çalışma uygulanmıştır. Dijital fabrikasyon yeni gelişmekte olan bir alan olduğu için terminolojide kavram karmaşası mevcuttur. Bu nedenle ilk önce terminolojide bir sadeleştirme ve sınıflandırma yapılmıştır. Literatür taraması ve tekrar tabloları oluşturularak teknikler sınıflandırılmıştır. İlk adım sonucunda ortaya çıkan teknikler, matrisin ana kolonunu oluşturmaktadır. Matrisin ana kolonunda yer alan dijital fabrikasyon teknikleri sırasıyla kesit alma, konturlama, mozaikleme, katlama ve biçimlendirmedir. İzlenen ikinci adım ise tasarım kriterlerinin belirlenmesidir. Bu kriterler her bir tekniğe özgü uygulanmış tasarımlar analiz edilerek ortaya çıkarılmıştır. Oluşturulan matrisin hem eğitim hem de uygulama alanlarında kullanılması amaçlanmıştır. Çalışmanın sonucunda amaç; tasarımcılara, tasarım sürecinde belirli tasarım kararları için belirli dijital fabrikasyon teknikleri önerisi yapabilecek bir matris oluşturmaktır.