Mimarlık eğitiminde temel tasarım dersinin öğrenme ilişkileri üzerinden incelenmesi

Gelişen teknolojiye paralel dönüşen bilgi düzeyi ile kendisini daima yenileyen; sosyolojik, psikolojik, çevresel, kültürel birçok konu ile ilişkilenen, disiplinler arası bir uzmanlık alanı olarak mimarlık, güncel bakış açıları ile beslenmektedir. Bu durum mimarlık eğitimini de etkilemektedir. Mimarlık eğitimi gelecek nesil mimarlık ortamı için önem arz etmektedir. Özellikle birinci yıl mimarlık eğitimi, kalıplaşmış bilgilerin yer aldığı eğitim ortamının aksine öğrencileri soyut bilgilerin de bulunduğu bir eğitim ortamı ile tanıştırmaktadır. Bu noktada birden fazla doğruyu görebilmek, kendi yeteneklerinin farkına vararak yaratıcı çözümler üretebilmek adına mimarlık eğitiminin temelini oluşturan Temel Tasarım Stüdyosunun doğru pedagojik yaklaşımlar ve öğrenme ilişkileri ile ele alınması gerekmektedir. Bu çalışmada amaç, Birinci yıl Mimarlık Eğitiminde Temel Tasarım Stüdyosunu öğrenme ilişkileri üzerinden incelemektir. Bu kapsamda mimarlık eğitimi ve Temel Tasarım Stüdyosu üzerine süreç içinde geliştirilen farklı yaklaşımlarla güncel öğrenme teorileri üzerine literatür taramaları yapılmış, elde edilen verilerin ilişkisel araştırma sonuçları elde edilmiştir. Literatür taraması ve karşılaştırmalı analiz yöntemiyle elde edilen veriler bütüncül bir dille yorumlanarak kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Anahtar Kelimeler: Mimarlık Eğitimi, Temel Tasarım Eğitimi, Öğrenme İlişkileri