Architecture and cinema: Analysis of the relationship between narrative and architectural space in Christopher Nolan's The Dark Knight Trilogy

Sinemanın 19. yüzyılda icadı insanların inşa edilmiş çevreleri ile olan ilişkilerini değiştirmiş ve mimari mekânların temsili için yeni olasılıklar sunmuştur. Sinema ve mimarlık araçları, iki disiplinin güçlü ve samimi ilişkisine katkıda bulunan mekân, zaman, anlatı, düzenleme ve çerçeveleme gibi belirli (ortak) kavramlar üzerine yoğunlaşır. Mimarlık ve sinema arasındaki ilişki iki yönlü bir ilişki olarak görülür; iki disiplin birbirini karşılıklı olarak etkiler. Bu tez, mekân ve anlatı kavramlarının, bahsedilen diğer kavramları kapsadıkları için, sinema ve mimarlık arasındaki ilişkide en önemli unsurlar olarak görülmeleri gerektiğini ve- bu ilişkinin tam olarak anlaşılabilmesi için- bu iki kavramın birbirleriyle ilişkili olarak detaylı bir şekilde analiz edilmesi gerektiğini önermektedir. Filmde anlatı ve mekân birbirini sürekli etkilemektedir; anlatıdaki herhangi bir değişim mekânın temsilini etkilemekte ve belirli bir mekânın kullanımı sinematik anlatıyı değiştirmektedir. Bu ilişkiyi incelemek için tez, mimari mekânların ve sinematik anlatının birbirini nasıl etkilediğini Kara Şövalye Üçlemesi'nin ayrıntılı bir analizi üzerinden incelemektedir. Yapılan analiz sonucunda, mekân ve anlatı arasında güçlü ve iki yönlü bir ilişki olduğu bulunmuştur: sinematik anlatının filmde temsil edilen mimari mekâna nüfuz etme gücüne sahip olduğu ve bunun sonucunda mimari mekânların anlamını değiştirme gücüne sahip olduğu sonucuna varılmıştır. Buna ek olarak, bu durum anlatıya katkıda bulunmakta ve filmdeki belli anlatı kaygılarını vurgulamak için kullanılmaktadır.