Revealing the potential of human-centered design in architecture

Teknolojinin günlük kullanım eğilimindeki artış, insan-bilgisayar ilişkisinde insan faktörlerinin dikkate alınmasını gerektirdi. Bu düşünce, insan-bilgisayar etkileşimi alanında ve mimarlık disiplininde yeni etkileşimler ve olanaklar yaratarak tasarımda insan faktörünün, insan aktörüne dönüşmesini sağlar. Böylece, mimari tasarım süreçleri, teknolojiler ve dijital tasarım düşüncesi ile radikal bir paradigma değişikliğine konu oldu. Bu tez, mimari tasarım sürecinde etkileşim tasarımının on kullanılabilirlik buluşsal yöntemini uygulayarak, kullanıcı deneyimi tasarım sürecindeki insan aktörünü araştırmaktadır. Son zamanlarda, interaktif bir ortamda derlenmiş verinin kullanımı ve bu verilerle tasarım düşüncesi oluşturmak, kullanıcı deneyimi tasarımının ana konusu haline geldi. Öte yandan, Sibernetikçiler, veri tabanlı bir anlayış önererek mimaride kullanıcı deneyimi odaklı sistematik tasarımın temellerini attılar. Mimariyi, kullanıcının aktif bir rol oynadığı bir sistem olarak ele almak, mimari tasarımı kullanıcı deneyimi tasarımıyla birleştirmektedir. Önerilerinde, bilgisayarla etkileşim yollarını araştırarak ve mimari yapıyı kullanıcı etkin bir sistem olarak ele alarak mimaride kullanıcı deneyimi kavramının temellerini attılar. Mimariyi, kullanıcının etken olarak tanıtıldığı bir sistem olarak ele almak için, mimari durumunda kullanıcı deneyimi tasarımında kullanılan on kullanılabilirlik buluşsal yöntemi tartışılacak ve araştırılacaktır. Mimari tasarımda insan aktörün olası fırsatlarını sunmak için on kullanılabilirlik buluşsal yöntem ilkesinden bazıları tasvir edilecektir.