Psikoterapistlerin yaslı hastalarla çalışırken seans içi deneyimlerine ilişkin karma yöntemli bir çalışma

Psikoterapistlerin yaslı hastalarla seans içi deneyimleri, klinik uygulamanın özellikle zorlu bir yönü olarak yaygın olarak kabul edilmesine rağmen, yeterince araştırılmamış bir alan olmaya devam etmektedir. Karma yöntemli bir tasarım kullanan bu çalışma, hastaların kayıp geçmişlerinin terapistlerin ilk terapi seansı sırasındaki düşüncelerini, duygularını ve davranışlarını nasıl etkilediğini incelemeyi amaçlamaktadır. Terapistler (klinik psikologlar, uzman psikolojik danışmanlar, psikiyatristler veya klinik psikoloji yüksek lisans öğrencileri) uygun örnekleme yöntemiyle ulaşılmıştır. Terapistler rastgele iki gruptan birisine atanmıştır: Deney grubunda (N = 35), son iki yıl içinde önemli bir kayıp yaşamış bir hastayla seans gerçeleştirirken; kontrol grubunda (N = 30) ise hasta böyle bir kayıp yaşamamıştır. Sahte hastalara standart bir hasta öyküsü eğitimi verildi. Her terapist, bir sahte hastayla 45 dakikalık bir seans gerçekleştirdi. Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği (PANAS) ile ölçülen duygusal durumlar üzerindeki olası grup farklılıklarını araştırmak için keşifsel bir analiz kapsamında çok değişkenli kovaryans analizi (MANCOVA) yürütülmüştür. Çalışma ayrıca terapistlerin uzamış yas bozukluğu (PGD) semptomlarını tanıma becerilerini ve hastanın zorluklarını kavramsallaştırma biçimlerini de araştırmıştır. Ayrıca, psikoterapistlerin yaslı bir hastayla seans sırasında yaşadıkları deneyimleri nasıl tanımladıklarını araştırmak için tematik bir analiz yürütülmüştür. İlk olarak, MANCOVA sonuçları, deney grubundaki terapistlerin kontrol grubundakilere göre önemli ölçüde daha fazla ilgi ve üzüntü hissettiklerini ortaya koymuştur. İkinci olarak, mevcut çalışmadaki sadece 7 psikoterapist, hastanın semptomlarını PGD olarak tanımlayabilmiştir. Son olarak, deney grubundaki terapistlerle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerin tematik analizi sonucu beş tema ortaya çıkmıştır: içsel çatışmalar, duygular, ilişkisel dinamikler, terapistlerin zihinsel yönlendirme ve yargıları ve kişisel yansımalar. Karma yöntemli bir desene sahip olan bu çalışma, terapistlerin seans içi deneyimlerine kapsamlı bir bakış açısı sunmakta ve yas değerlendirmesinde iyileştirme, ölüm yetkinliğinde artış ve yaslı hastalarla çalışan klinisyenler için gelişmiş desteğe olan ihtiyacı vurgulamaktadır.