Mobbingin örgüt iklimi üzerindeki etkisi: Belediye çalışanlarına yönelik bir uygulama

Latince "mobile vurgus (istikrarsız kalabalık)" ifadesindeki "mob" sözcüğünden türemiş olan ve bir psikolojik taciz ve baskı formu olan mobbing, günümüz örgütleri ve örgütlerde çalışanlar açısından büyük bir tehlike arz etmektedir. İlk olarak, 20. yüzyılın ikinci yarısının başlarında İngiliz biyologlar tarafından kullanılmaya başlanan mobbing sözcüğü, günümüzde daha çok bir takım bireyler tarafından örgüt içindeki başka bir kişi ya da kişilere psikolojik olarak çeşitli baskılar yapılarak hedef kişilerin ruh sağlıklarının bozulmasına ve hatta işten ayrılmasına sebep olan bir duruma gönderme yapmaktadır. Mobbing girişimleri, örgütün yapısını, işleyiş tarzını ve örgüt içindeki ilişkileri baltalayarak örgütün psikolojik görüntüsü olan örgüt iklimini de etkileyebilmektedir. Bu çalışmada mobbingin örgüt iklimine olan etkisi araştırılmıştır. Araştırmada örgüt iklimi; literatürdeki genel eğilime uygun bir şekilde tek bir boyut olarak değil iklimi belirleyen alt boyutlar olan ekip çalışması, insan ilişkileri, olumsuz etkileşim ve iletişim boyutlarıyla ele alınırken mobbing tek boyutta ele alınmıştır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümlerinde, mobbing kavramı ve örgüt iklimi kavramı alanyazından faydalanılarak incelenmiş, üçüncü ve son bölümde de Orta Anadolu'daki dört ilçe belediyesinde yapılan anket uygulaması yoluyla bu iki kavram arasındaki ilişki ortaya konularak mobbingin örgüt iklimi üzerindeki etkisi ve bu kavramların demografik özelliklikler bakımından farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Bu belediyelerde yapılan anket sonucunda maruz kalınan mobbing düzeyi arttıkça ekip çalışması, insan ilişkileri ve iletişim algı düzeyleri azalmakta, olumsuz etkileşim algı düzeyi ise artmaktadır. Sonuç olarak, mobbingin örgüt iklimi üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğunu ifade etmek mümkündür. Ayrıca yapılan ''Bağımsız Örneklem t-Testi'' ve ''Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testi''ne göre mobbing ve örgüt iklimi algı düzeylerinin bireylerin cinsiyetlerine, yaşlarına, eğitim düzeylerine, medeni durumlarına, işletme veya kurumdaki pozisyonlarına, kurumdaki çalışma sürelerine ve toplam görev sürelerine bağlı olarak farklılık gösterdiği sonucuna da ulaşılmıştır.