Bilişsel fenomenolojinin ılımlı bir savunması

Düşünmenin belirli bir fenomenolojisi var mı? Bilişsel fenomenoloji tartışması bu soruya verilebilecek olası cevapları ele alır. Özgürlükçü bir fenomenal bilinç anlayışına göre duyumsal fenomenolojinin yanı sıra düşünmenin de kendine özgü bir fenomenolojisi vardır. Tutucu bir fenomenal bilinç anlayışı bu özgürlükçü önermeyi reddeder ve fenomenolojinin ilgi alanının sadece duyumsal deneyimler olması gerektiğini öne surer.Bu iki rakip yaklaşımın karşılıklı argümanlarının detaylı bir incelenmesi bu tez çalışmasının başlıca konusudur. Özgürlükçülerin bilişsel fenomenolojinin varlığını savunmakta kullandıkları en yaygın taktik iç görüye başvurmak ve bilişsel fenomenolojik özelliklerin iç görü yoluyla özne tarafından bulunabilir olduğunu iddia etmektir. Ben doğrudan iç görüye başvurmanın kesin sonuçlar doğuramayacağını öneriyorum ve bu önermenin tutucuların içgörüye başvuran özgürlükçü argümanlarla ikna edilemeyişlerinin başlıca nedeni olduğunu iddia ediyorum. Özgürlükçülerin sık kullandığı başka bir argüman yapısı ise fenomenal kontrast fikrine dayanır ve özgürlükçüler bilişsel fenomenolojinin varlığının fenomenal kontrast senaryoları için en iyi açıklama olduğunu savunur. Öte yandan, tutucular fenomenal kontrast senaryolarının bilişsel fenomenoloji ile değil duyumsal fenomenoloji ile açıklanabilir olduğunu ve bu yüzden bilişsel fenomenolojinin varlığını kabul etmenin gerekli olmadığını savunur. Tutucuların özgürlükçü argümanlara karşı genel yaklaşımları indirgemeci bir tavırdır. Ben bu indirgemeci tavrın bilişsel fenomenolojinin var olmadığını kanıtlayamayacağını iddia ediyorum ve bu iddiamı belirtecimsilik görüşü ile destekliyorum. Ayrıca savunduğum belirtecimsi tutumun ne özgürlükçülerle ne de tutucularla zıt düştüğünü savunuyor ve bu tutumun iki karşıt görüşü uzlaştırabileceğine inanıyorum.