Morbid obez hastaların gastroduodenal mukozasında trpv1, ghrelin ve vip düzeylerinin belirlenmesi

Bu çalışmada, VİP (vazoaktif intestinal peptit), TRPV1 (transient receptor potential vanilloid-1 channels), ghrelinin gastroduodenal mukoza düzeyleri ve serum ghrelin düzeyi ile morbid obezitenin ilişkisini ortaya koymaya çalıştık. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Endoskopi Ünitesinde, obezite cerrahisi öncesi preoperatif değerlendirme veya başka bir endikasyonla biyopsileri alınmış VKİ (vücut kitle indeksi) 40 kg/m2'nin üzerinde olan 46 olgu ve herhangi bir endikasyonla yönlendirilmiş ve biyopsileri alınmış, dışlama kriterlerine sahip olmayan VKİ 18-25 kg/m2 arasında olan 20 olgu çalışmamıza alındı. Serum ghrelin ve dokulardaki VİP düzeyleri ELİSA (Enzyme-Linked ImmünoSorn-bent Assay) yöntemi kullanılarak tespit edildi. Dokularda TRPV1 ve ghrelin antikorları ile immünhistokimyasal boyama yapıldı. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu. Serum ghrelin düzeyleri iki grup arasında benzerdi ve tüm olgular incelendiğinde serum ghrelin seviyeleri ile fundus, antrum ve duodenum dokularından bakılan ghrelin düzeyleri arasında korelasyon yoktu. Doku ghrelin düzeylerinde de iki grup arasında anlamlı fark çıkmadı. Hem serum hem de doku ghrelin düzeylerinin yaş, cinsiyet, diyabetes mellitus (DM), hipertansiyon (HT), proton pompa inhibitörü (PPİ) ve sigara kullanımı gibi durumlardan etkilenmediği görüldü. Fundus, antrum ve duodenum dokularından bakılan VİP seviyeleri her iki grup arasında istatistiksel anlamlı düzeylerde farklı değildi. Ancak genel olarak doku VİP düzeyi ortalamaları morbid obez grupta daha fazla iken bu fark özellikle duodenumda daha belirgindi. Normal VKİ'ne sahip bireylerde duodenal VİP düzeyi gastrik mukozaya göre düşükken, morbid obezlerde bu düşme izlenmedi. Yaş, cinsiyet, DM, HT, PPİ ve sigara kullanımı gibi durumlar da doku VİP düzeylerinde anlamlı değişikliğe neden olmadı. Fundusta; parietal, şef, foveolar, antrumda; mukus, foveolar ve duodenumda; mukus, goblet, absorbtif hücreler TRPV1 antikoru ile boyanma düzeyleri açısından değerlendirildi. Morbid obez hasta grubu ile kontrol grubu arasında bu hücrelerin TRPV1 antikoru ile boyanması açısından anlamlı fark saptanmadı. Hücrelerin birbirleri arasında TRPV1 antikoru ile boyanmaları açısından ise genel olarak istatistiksel anlamlı farklar vardı. Fundusta parietal, antrumda foveolar ve duodenumda absorbtif hücre bulundukları dokularda en fazla TRPV1 bulunduran hücrelerdi. Foveolar ve mukus hücreleri gibi hücrelerin farklı doku düzeylerinde farklı seviyelerde TRPV1 içerdikleri saptandı. Yaşın artmasıyla hücrelerdeki TRPV1 antikoru ile boyanma miktarı da genel olarak artmaktaydı. 45 yaş ve üzeri olgularda 45 yaş altı olgulara göre, fundustaki şef, antrum ve duodenumdaki mukus hücrelerinde bu artış istatistiksel anlamlı düzeydeydi. HT'si olan olgularda fundus şef ve duodenum mukus hücrelerinde, DM'si olanlarda ise sadece duodenum mukus hücrelerinde TRPV1 ile boyanmanın anlamlı düzeylerde arttığını belirledik. Cinsiyetin yanı sıra PPİ, nöropsikiatrik ilaç ve sigara kullanımları, hücrelerin TRPV1 antikoru ile boyanma durumuna etki etmemişti. Çalışmamızda morbid obez grupta istatistiksel anlamlılığı olmasa da ortaya çıkarılan değişikliklerin obeziteyle ilişkisini gösterebilmek için, daha fazla katılımlı, insanlarda yapılacak çalışmalar gerekmektedir. Ayrıca bu tarz çalışmalara, obezitenin patofizyolojisine biraz daha ışık tutmak, obeziteden korunmak ve yeni tedavi stratejilerini bulabilmek için ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar kelimeler: Morbid Obezite, Fundus, Antrum, Duodenum, Ghrelin, Vazoaktif İntestinal Peptit (VİP), TRPV1, Kapsaisin