Improvement and comparison of complex b1 mapping techniques for use in MREPT

Empedans görüntüleme (iletkenlik, σ ve elektriksel geçirgenlik, ε) sağlıklı ve habis dokular arasındaki kontrast hakkında yararlı bilgiler sağlar. Empedans görüntüleme tekniklerinden biri olan Manyetik Rezonans Elektriksel Özellik Tomografi si (MREÖT), elektriksel özelliklerin B1 üzerinde yarattığı bozulmayı kullanır, ve elde edilen B1 alanının yardımıyla ters problem çözülerek elektriksel özelikler elde edilir. Bu nedenle, MREÖT kullanarak iletkenlik elde etmek için B1 faz ve genlik bilgisi gereklidir. Bu tez, MREÖT'te kullanım amacıyla karmaşık B1 haritalama tekniklerinin iyileştirilmesi ve karşılaştırılması üzerine eğilmektedir. Bu bağlamda, B1 fazını elde etmek için en iyi adaylardan birisi olan, dengeli kararlı durum serbest devinim (dKDSD) görüntülemesi araştırılmıştır. dKDSD görüntülemesi yüksek hıza, yüksek sinyal-gürültü oranına (SGO), harekete duyarsızlığa ve otomatik girdap akımları telafisine sahiptir. Öte yandan, B0 homojensizliğinden ve buna eşlik eden "şerit artefaktı"ndan önemli ölçüde etkilenmektedir. Şerit artefaktının oluştuğu bölgelerde MR sinyali genlik olarak azalmakta ve aynı zamanda faz hataları ortaya çıkmaktadır. Faz hatalarının düzeltilmesi üç farklı teknikle gerçekleştirilmektedir: B0 ve T2 bilgisini kullanma, rezonans dışı kestirim için doğrusallaştırma (RDKD) algoritması ve PLANET y ontemi. Sonraki ad mda, bahsedilen u c teknikten elde edilen düzeltilmiş faz görüntülerinden iletkenlik haritalarını elde etmek için faz temelli konveksiyon reaksiyon denklemi temelli MREÖT (faz temelli kr-MREÖT) tekniğin 2B versiyonu kullanılmaktadır. Düzeltme tekniklerinin etkilerini doğrulamak için, iletkenlik kontrastlı, deneysel agar-tuzlu su fantomu hazırlanmıştır. Tüm faz düzeltme teknikleri için şerit artefaktının faz görüntülerinden temizlendiği ve doğru iletkenlik haritalarının elde edildiği gösterilmiştir. Ancak, B0 ve T2 bilgisi, doğruluğu kabul edilen geleneksel ve güvenilir teknikler aracılığıyla elde edildiğinde, B0 ve T2 bilgisini kullanma uzun tarama süresiyle sonuçlanmaktadır. Diğer yandan, PLANET yöntemi B0 sürüklenmesi ve hatanın yayılmasından etkilenmektedir. Bu nedenle, RDKD algoritması iletkenlik haritalarını bulmak için gerekli olan B1 faz görüntülerini elde etmek için en iyi aday olarak düşünülmektedir. Faz temelli MREÖT yöntemlerinin yanında, B1 fazı ve genliği bilgisine ihtiyaç duyan MREÖT yöntemleri de bulunmaktadır. B1 genlik görüntülerini elde etmek amacıyla, üç farklı yöntem araştırılmıştır: çift açı (ÇA) yöntemi, asıl döndürme açı görüntüleme (ADG) yöntemi ve Bloch-Siegert kayması (BSK) temelli yöntem. Bu yöntemlerin B1 genlik haritalandırma yöntemlerinin kalitelerini analiz etmek için kuramsal SGO hesaplamaları ve fantom deneyleri gerçekleştirilmiştir. Kuramsal ve deneysel çalışmaların gösterdiği üzere, BSK temelli yöntem SGO açısından ADG yöntemi ve ÇA yöntemine göre avantajlıdır. Her bir B1 genlik haritalandırma yöntemi için iletkenlik haritaları elde edilmiştir. Standart MREÖT yönteminin B1 genlik haritalandırma yönteminin seçiminden etkilenmemesine rağmen, yüksek SGO değerli B1 genlik haritaları standart kr-MREÖT yöntemi için daha iyi iletkenlik sonuçları sağlamaktadıri.