Muhasebe meslek mensuplarının dijital muhasebe uygulamalarını kabulü

İlk zamanlarda yavaş yavaş hayatımıza giren ve insanların ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla ortaya çıkmış olan teknolojik gelişmeler zamanla hızla yayılmıştır (Özden, 2018: 1640) Yaşanan bu durum insanları bu gelişmeleri takip etmeye ve uyum sağlamaya zorunlu hale getirmiştir. Elektriğin, makineleşmenin ve bilgisayarın icadı dijital devrimlerin gerçekleşmesine zemin hazırlamıştır. Dijital devrimlerle birlikte işletmelerdeki tüm süreçler yeniden tasarlanarak iletişim ağları kurulmuş; ticari işlemler ve bilgi aktarımı bu dijital ortamlarda çok hızlı bir biçimde gerçekleşmeye başlamıştır (Bulut ve Akçacı, 2017: 51). Bu nedenle işletmelerin rekabet ortamında sürdürülebilirliklerini sağlayabilmeleri ve rekabet güçlerini koruyabilmeleri için dijital dönüşüme geçmeleri ve çalışanlarının bu dijitalleşmeye uyum sağlamaları kaçınılmaz hale gelmiştir. Bu araştırmada Türkiye'de bağımlı veya bağımsız şekilde çalışan ve TÜRMOB (Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği) üyesi Serbest Muhasebeci (SM), Serbest Muhasebeci Mali Müşavir (SMMM) ve Yeminli Mali Müşavir (YMM) unvanlarına sahip muhasebe meslek mensupları, mesleki stajyerler ile özel sektörde muhasebe departmanlarında muhasebe çalışanı ve yöneticisi pozisyonundaki ruhsatsız muhasebe meslek mensuplarının teknoloji kabul modeli çerçevesinde dijital muhasebe uygulamalarının kabulünün ortaya konması amaçlanmaktadır. Oluşturulan modelin değişkenlerine dayalı olarak hazırlanan anket formu Google Forms aracılığıyla Türkiye'de bağımsız olarak çalışan ve TÜRMOB üyesi SM, SMMM ve YMM unvanlarına sahip muhasebe meslek mensupları, mesleki stajyer ile özel sektörde muhasebe departmanlarında muhasebe çalışanı ve yöneticisi pozisyonundaki ruhsatsız muhasebe meslek mensuplarına uygulanmış ve 428 adet veri toplanmıştır. Araştırma modelinde yer alan ilişkileri test etmek için Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda modelde yer alan algılanan kullanım kolaylığının algılanan kullanışlılık üzerinde; algılanan kullanışlılığın ve algılanan kullanım kolaylığının kullanıma yönelik tutum üzerinde; teknolojik yenilikçiliğin ve özyeterliliğin algılanan kullanım kolaylığı üzerinde; kullanıma yönelik tutumun ve özyeterliliğin davranışsal niyet üzerinde; teknolojik yenilikçiliğin, algılanan kullanışlılığın ve davranışsal niyetin ise kullanım davranışı üzerinde istatistiki olarak anlamlı ve pozitif yönde etkilerinin olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.