Musical metaphors: İnnate and objective

Son dönemdeki yaklaşımda olduğu gibi biliş somutlaştırılmıştır ve müziğin anlam metaforikliği metafor teorisi, bilişsel müzikoloji ve bilişsel dilbilimde daha çok araştırılan ve bilişsel bilim adamlarının bakış açısıyla incelenmesi gereken bir konudur. Müzikologlar, müzik teorisinde müzik sisteminin kendisini tanımlamak için metaforlar kullanır; müzik psikologları ayrıca bir tonun vücutta daha yüksek bir yerde rezonansa girmesi nedeniyle daha yüksek olması veya tonun müzik spektrumundaki yeri gibi kavramsal olması gibi algısal gerçekleri tanımlamak için metaforlar kullanır. Bu kavramsal kısım bize, bu tür bir metaforun, bilişsel sistemin daha karmaşık bir aktivitesinden, müziğin bilişi sırasında çevrenin insan duruşu ve bedensel hareketle karmaşık bir etkileşiminden kaynaklandığını anlatır. Müziği anlatırken metaforlar her zaman dikkate alınır. Araştırmamda, Mihailo Antovic'in (2009) 5 farklı ses sunduğu çalışmasına benzer yöntemler kullanarak, görüntü şemaları adı verilen bedensel metaforlar üzerinde araştırma yaparak, müziği tanımlarken insan duruşu ve hareketinin nasıl etkileşime girdiğini analiz ederek müzikal metaforların doğuştan ve nesnel olup olmadığını belirlemeye çalışacağım. Çocuklara uyaranları verir ve onlardan deneyimlerini tanımlamalarını ister ve ardından konu cevaplarını görüntü şemalarını ve kavramsal metafor teorisini kullanarak analiz eder. Sonuçlar, müzikal anlamanın metaforik olduğunu ve deneklerin metaforlarında algısal imaj şemalarının kullanıldığını gösterdi. Bu araştırmada daha geniş bir yaş aralığını inceledim ve müzik enstrümanı çalanlarla çalmayanların müzik anlayışlarının da metaforik olup olmadığını ve metaforlarında ne tür imaj şemaları kullandıklarını karşılaştırdım. Analiz etmek için 9 farklı ses uyaranı ve 7 farklı görüntü şeması kullandım. Araştırma sonuçlarına göre metaforlarda en çok kuvvet imgesi şemalarına ilişkin beden-çevre etkileşimleri kullanılmıştır.