Namaz konusunda, oyun ve etkinlik temelli öğretim yönteminin 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarısına, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine karşı tutumuna ve namaz alışkanlığı edinmeye etkisi

6. sınıf öğrencilerinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine ilişkin tutumlarında, akademik başarılarında ve namaz ibadetinin gündelik hayata yerleştirilmesinde dersin işleniş biçimi büyük önem taşımaktadır. Özellikle geleneksel yöntemlerin dışında kullanılan öğrenci ilgisini çeken, eğlenceli ve öğrenci merkezli eğitim yöntemleri Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde öğrencilerin daha fazla başarılı olmasına imkân tanımaktadır. Oyun ve etkinlik temelli öğretim yöntemi öğrencilerin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine yönelik tutumlarını olumlu yönde etkileyen, akademik başarılarını artıran ve ibadetlerin günlük hayatta uygulanmasını sağlayan eğitim yöntemlerinin başında gelmektedir. Bu sebeplerden dolayı çalışmamızda oyun ve etkinlik temelli öğretim yöntemine yer verilmektedir. Bu çalışma Kozcağız İmam Hatip Ortaokulu 6. sınıf öğrencilerinin namaz konusundaki akademik başarılarının artmasını, derse yönelik olumlu tutumların geliştirilmesini ayrıca öğrencilerin namaz kılma alışkanlığı edinmesini amaçlamaktadır. Araştırma bu doğrultuda yarı deneysel yöntem, istatistik analiz ve yarı yapılandırılmış araştırma yöntemleri içeren bir karma metodoloji barındırmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemi ile oluşturulan toplamda 40 öğrenci bulunan deney grubuna oyun ve etkinlik temelli yöntemle namaz konusu anlatılırken kontrol grubuna geleneksel öğretim yöntemi uygulanmıştır. Bu öğrencilere ön test, son test ve kalıcılık testi yapılmıştır. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Tutum Ölçeği ile ön test son test gerçekleştirilmiştir. Ayrıca 6 öğrenci uygulama öncesi ön görüşme ve uygulama sonrası son görüşme yöntemine tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarından elde edilen bulgulara göre oyun ve etkinlik temelli öğretim yöntemi uygulanan deney grubu öğrencilerin akademik başarılarında artış ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine yönelik olumlu tutum artışı meydana gelmiştir. 6 öğrenci ile gerçekleştirilen görüşme yöntemi sonunda öğrencilerin namaz kılma davranışında olumlu gelişmeler olmuştur. Öğrencilerin %83,3 oranında namaz alışkanlığı edinmiştir.