Nano boyutlu titanyum dioksit (TiO2) tozlarının ultraviyole ışık altında yüzeyel venlere etkilerinin tavşan modelinde araştırılması

Titanyum dioksit gıda, kozmetik, kâğıt sanayi gibi birçok alanda yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; aynı zamanda iyi bir fotokatalik özelliğe sahip titanyum dioksitin, nano boyut tozunun solüsyon haline getirildikten sonra, ultraviyole ışık altında tavşan kulağında bulunan marjinal vene etkilerinin histopatolojik olarak incelenmesidir. Bu çalışma, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Nanoteknoloji yüksek lisans tezi olarak 11.10.2016 tarih ve 10127589 referans numarası ile Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi kaydı ile yapılmıştır. Çalışmaya, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etki Kurulu'nun 01.06.2017 tarih ve 65202830-050.04.04-62 sayılı etik kurul kararı sonrasında başlanmıştır. Çalışmada toplam 4 grup tavşan kullanılmıştır. Birinci grup kontrol grubu, ikinci grup yalnızca %20'lik nano TiO2 uygulanan grup, üçüncü grup yalnızca UV ışık uygulanan grup ve dördüncü grup nano TiO2 ve UV ışık eş zamanlı uygulanan grup olarak çalışma yapıldı. Çalışmada kullanılan nano TiO2 %20'lik sulu çözelti ve UV ışık 368 nm dalga boyunda idi. Çalışmada tavşanlar UV ışığa günde 12 saat maruz bırakıldı. Nano TiO2 çözeltisi ise 0,2 cc cilt üzerine uygulandı. Çalışmaya toplam 14 gün devam edildi ve 15. gün kulak marjinal veninden örnekler alındı. Alınan örnekler Hematoksilen-Eozin boyası ile boyanarak inflamasyon (yangı) yönünden değerlendirildi. Tavşanlardan alınan kulak doku örnekleri %10'luk tamponlu formalin solüsyonuna alındı. Alınan örnekler daha sonra rutin takip işlemlerinden geçirilerek parafin bloklara gömüldü. Bloklardan alınan 5 μm'lik kesitler histopatolojik değişiklikler yönünden Hematoksilen-Eozin ile boyanarak incelendi. Işık mikroskobunda incelenen kesitler kronik yangı yönünde semikantitatif olarak yok (-), hafif (+), orta (++) ve şiddetli (+++) olarak değerlendirildi. Kontrol ve TiO2 gruplarındaki tavşanların kulak dokuları normal histolojik görünümdeydi. Yalnızca UV ışık uygulanan grupta perivasküler alanlarda ve kıl foliküllerininetrafında mononükleer hücrelerden oluşan şiddetli düzeyde bir kronik yangının şekillendiği görüldü. Tespit edilen bu bulguların UV- nano TiO2 grubunda ise hafiflediği belirlendi. Nano TiO2 grubunda perivaskülerinflamasyon istatistikî olarak en az olarak saptandı. Nano TiO2 grubunda perivasküler kronik yangı elemanlarının azlığı üç teori ile açıklanabilir; birincisi UV ışığa karşı TiO2' ninfotokatalitik aktivasyonu sonucu UV ışığın zararlı etkilerinin önüne geçilmiş olması, ikincisi makroskobik olarak gerileyen ve yer yer yok olan ve histolojik olarak preparatlarda görünmeyen küçük venözkolleratal yapıların gerilemesi sonucu perivasküler alana mononükleer hücrelerin gelişinin azalması, üçüncüsü ise her iki teorinin kombinasyonudur. Ancak sayılan teorilerin açıklanması için daha ileri çalışmalar olan; genetik, sitogenetik, biyokimya, histokimya ve immünohistokimyasal çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Cilt, Damar, Dermal, Dioksit, Hayvan, Histolojik, Işık, Model, Nano, Tavşan, TiO2, Titanyum, Toplardamar, Ultraviyole, Ven