Neoliberalizmin rekabetçi kentleşme koşullarında Türkiye'de yerel yönetimlerin markalaşma politikaları

Neoliberal küreselleşme süreci ile esnek üretimin ve kapitalist sermaye birikiminin örgütlendiği en önemli birimler haline gelen kentler, ulus devletin çözülmesi ve gelişen teknolojinin de katkısıyla bütünleşen küresel ağ sisteminin dinamik yapılarını oluşturmaktadırlar. Hiyerarşik olarak kademelendikleri küresel ağ sisteminde yer edinme çabaları, kentlerin yarışan ve girişimci yerel birimler olmalarını zorunlu kılmıştır. Küresel düzeyde gerçekleşen yarış dâhilinde ön plana çıkan yerel yönetimler, kentsel kimlik ve imaj unsurlarını birer pazarlama nesnesi haline getirerek markalaşmaya yönelik politikalar izlemekte böylece ağ sisteminin bir parçası olmaya çalışmaktadır. Bu çalışmada, neoliberalizmin kentlerde sebep olduğu yaratıcı yıkım, kentler arasında küresel ölçekte gerçekleşen rekabet, kentsel hiyerarşi, kent girişimciliği ve markalaşma kavramları incelenerek yerel yönetimlerin piyasa araçlarına yönelmesinin altında yatan nedenlerin irdelenmesi hedeflenmiştir. Merkez ve perifer ülke kentleri arasında sermayenin eşitsiz dağılımı, perifer ülkelerde devlet aygıtlarının sermayeyi çekecek biçimde yeniden yapılandırılması ve kentsel hiyerarşiye eklemlenme çabasıyla geliştirilen yerel politikalarla önlenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda yapılan çalışma ile geç kapitalistleşen bir perifer ülkesi olan Türkiye'de kentlerin hangi markalaşma stratejileri ile kentsel rekabet hiyerarşisine eklemlenmeye çalıştıklarının bir sınıflandırmasının yapılması amaçlanmıştır. İstanbul, Ankara, İzmir, Bursa, Gaziantep, Malatya, Ordu ve Kars kentlerindeki markalaşma pratikleri tez kapsamında incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Neoliberalizm, Küreseleşme, Kent Hiyerarşisi, Kentler Arası Rekabet, Kentsel Markalaşma, Yerel Yönetim