Kentsel mekanda yeni bir iletişim aracı: Etkileşimli medya cepheleri

Mimarinin iletişimde rol oynaması ve bina cephelerinin kabuk fonksiyonu yanında iletişim fonksiyonu ile de tarih boyunca öne çıkması tartışma konusu olmuştur. Kapitalizm ve globalleşme ile birlikte reklama verilen önemin artması, dijitalleşme ile projeksiyon ve LED teknolojilerinin kullanılması sonucunda büyük şehirlerin merkezlerinde mimari cepheler medya ekranları ile kaplanmıştır. Etkileşim tasarımı ile cephe dışarıdan da kontrol edilebilir bir yapıya bürünmüştür. Bu tezdeki amacım kentsel mekanda mimarinin iletişim amaçlı kullanımını tarihsel süreç içerisinde incelemek, son yıllarda ortaya çıkan etkileşimli media facadeların getirdiği sosyal ve kültürel değişimleri değerlendirmektir. Bu konudaki literatüre "urban space, interactive architecture, media façade ve mediaarchitecture" anahtar kelimelerini kullanılarak ulaşılmış ve Türkiyede henüz yaygın ve çarpıcı örnek bulunmaması nedeniyle diğer ülkelerdeki örnekler üzerinde çalışılmıştır. Değerlendirme altı başlık altında yapılmıştır; Mimari yapının iletişim aracına dönüşümü tarihsel süreç içersinde değerlendirilmiştir, Medya cephesi terimi tek yönlü ve reaktif cephe örnekleriyle açıklanmıştır. Mimari boyuttaki etkileşimli media facadelar için örnek olabilecek küçük boyuttaki kent ekranlarının etkileşim modelleri anlatılmıştır. Etkileşimli medya cephelerinin karakteristik özelliklerine, mimari cepheye uygulanış biçimlerine göre kategorize ederek teknolojileri, yapılış şekilleri ve kullanıcıların medya cephesi ile etkileşime girme biçimleri açıklanmıştır. İnteraktif Medya cephelerinin tasarımı sırasında önem verilmesi gereken konular tartışılmıştır. Tezin sonuç bölümünde ise, incelenen etkileşimli media façade örneklerinde ulaştığım, etkileşimli medya façadeların kentsel mekanda sosyal ve kültürel açıdan getirdiği değişimlerle iletişime kattığı yeni boyut değerlendirilmiştir. Anahtar kelimeler: Medya cephesi, Etkileşim, Mimari, Dijitalleşme