Kentlerin grift peyzajı üzerine yeni bir araştırma alanı olarak paradisiplinerlik

Günümüz kentleri ve disiplinleri zaman geçtikçe "grift" bir yapıya sahip olmaya başladı. "Grift" olma durumu, birbiri içinde çözünmeden ancak iç içe geçerek varlığını sürdüren bir ilişkiler modelidir. Kendi odak noktalarını belirli bir seviyeye kadar korumalarına rağmen, kurmak zorunda kaldığı ilişkilerle birlikte değişim ve dönüşüme uğramaktadır. Mimarlık/kent çalışmaları "grift" bir hal almaya başladıktan sonra eskiden bildiğimiz ve kullandığımız kavramlar ve okumalar yetersiz kaldı. Bu yetersizlik üzerine önce "grift" olma durumu, kentler, disiplinler ve teknolojik gelişmeler başlıkları altında detaylı bir şekilde incelendi. Daha sonra da tarihsel süreç, disiplinler üzerinden değişime uğrayan dönemler aracılığıyla değerlendirildi. Bu dönemler, Antikite, Rönesans, Modern ve Modern sonrası olmak üzere dört başlığa ayrıldı. Modern dönemde birbirinden ayrılan tasarım disiplinleri "grift" bir hal almaya başladıktan sonra, Antik dönemdeki gibi bir kişinin her şeyi yaptığı zamana geri dönme eğilimi gösterdi. Bu nedenle, profesyonellerin entelektüel konumları birçok farklı açıdan bakmayı, kavramsal arası ilişkileri yeniden kurmayı, "grift" bir hal almış meslek tanımlarını yeniden anlamlandırmayı gerekli kıldı. Bu araştırmada, yıllar boyunca süregelen, mimarlık/kent tartışmalarının yanı sıra, yenilikçi ve bütüne odaklanan bir yaklaşım olarak paradisiplinerlik incelendi. Bu inceleme, tasarımcıların entelektüel pozisyonlarını yeniden oluşturmayı, değiştirip, dönüştürmeyi, geçmişi inceleyip yeniden yorumlamayı tartıştı. Teknolojik gelişmelerde tek bir insanın her şeyi yapabildiği dönemin yeniden mümkün olabileceğini ortaya koydu.