Non-spesifik bel ağrılı bireylerde diyafram yorgunluğunun denge ve postüral kontrol üzerine etkisinin incelenmesi

Amaç: Non-spesifik bel ağrılı bireylerde diyafram yorgunluğunun denge ve postüral kontrol üzerine etkisini incelemek amaçlandı. Yöntem: 18-25 yaş aralığında, non-spesifik bel ağrısı (NSBA) olan 30 ve bel ağrısı olmayan 30, toplamda 60 üniversite öğrencisi değerlendirmeye alındı. Bireylerin Maksimum İnspiratuar Basınç (MİP) ve Maksimum Ekspiratuar Basınç (MEP) ölçümleri yapıldı. Daha sonra kişilerin postüral kontrol ve dengelerini ölçmek için kişilere; fonksiyonel uzanma testi, ağırlıkla fonksiyonel uzanma testi, lateral bridge testi, Biering Sorensen testi, berg denge testi, Y denge testi ve stabilizer testi yapıldı. Sonrasında kişilerin MİP değerlerinin %60'ı alınarak solunum kas egzersiz cihazı olan solunum kası egzersiz cihazında bu değer ayarlandı ve kişilerin bu değerdeki dirence karşı soluk alıp-vermeleri istendi. Cihaz ile soluk alıp-verme süreleri kişilerin diyafram kas enduransı değerini belirlememizi sağladı ve bu süre saniye (sn) cinsinden kayıt edildi. Ayrıca bu yöntem ile diyafram kasında yorgunluk meydana getirildi. Diyafram yorgunluğunun hemen ardından katılımcıların MIP ve MEP değerlerindeki değişimin gözlemlenmesi için bu değerler tekrar ölçüldü. Diyafram yorgunluğu sonrası fonksiyonel uzanma testi, ağırlıkla fonksiyonel uzanma testi, lateral bridge testi, Biering Sorensen testi, berg denge testi, Y denge testi, stabilizer testi, tekrarlanıp aradaki değişime bakıldı. Non-spesifik bel ağrılı bireylerin ağrılarını değerlendirmek amacıyla McGill-Melzack Ağrı Anketi uygulandı. Kişilerin fiziksel aktivite seviyelerini belirlemek amacıyla; Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu (IPAQ) ve postürlerini değerlendirmek için Corbin Postür Analizi yapıldı. Ayrıca kişilerin üst ekstremite, gövde ve alt ekstremitelerinde esneklik, kas kısalık, kas kuvveti değerlendirmeleri yapıldı. Bulgular: NSBAlı bireylerin ve bel ağrısı olmayan bireylerin sigara kullanım sonuçlarına bakıldığında NSBAlı bireylerin sigara kullanım oranları daha yüksek bulundu. Postür analiz sonuçları değerlendirildiğinde NSBAlı grubun postürünün bel ağrısı olmayan gruptan daha iyi olduğu bulundu (p<0,05). Bel ağrısı olmayan grubun IPAQ skoru NSBAlı bireylerin IPAQ skorundan daha yüksekti (p<0,05). Diyafram yorgunluğu öncesinde NSBAlı grubun ve bel ağrısı olmayan grubun MIP ve MEP, stabilizer, solunum kas enduransı, fonksiyonel uzanma, ağırlıkla fonksiyonel uzanma, biering sorensen, berg denge ölçeği skorları arasında anlamlı bir fark yoktu (p<0,05). Diyafram yorgunluğu sonrası NSBAlı grubun ve bel ağrısı olmayan grubun Y denge testi, lateral bridge, fonksiyonel uzanma, ağırlıkla fonksiyonel uzanma, biering sorensen testleri değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir düşüşün olduğu görüldü (p<0,05). Ancak NSBAlı grubun Y denge testi ve lateral bridge testi değerlerindeki azalma bel ağrısı olmayan grubun değerlerindeki azalmaya göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla bulundu (p<0,05). Ayrıca diyafram yorgunluğu sonrası stabilizer değerindeki düşüşün NSBAlı bireylerde daha fazla olduğu görüldü. Sonuç: Diyafram yorgunluğunun denge ve postural kontrolü olumsuz yönde etkilediği ancak non-spesifik bel ağrılı bireylerde bu etkilenimin sağlıklı bireylere oranla daha fazla olduğu görüldü. Bel ağrılı bireylerin ve denge ve postural kontrol yönünden zayıf olan bireylerin diyafram kasının kuvvetlendirilmesi ve enduransının artırılması denge ve postural kontrol değerlerinin iyileştirilmesi açısından önemlidir.