Nonproliferatif diyabetik retinopatide nazal, santral ve temporal retinadaki vaskülarizasyonun optik koherens tomografi anjiyografi ile değerlendirilmesi

Amaç: Nonproliferatif diyabetik retinopatisi (NPDR) olan hastalarda optik koherens tomografi anjiyografi (OKTA) ile nazal, santral ve temporal bölgeler arasındaki yüzeyel ve derin kapiller damar yoğunluk değişimlerini incelemek ve literatüre katkı sağlamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2024-2025 tarihleri arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi (KTÜ) göz hastalıkları polikliniğine başvuran hastalarda öykü, klinik muayene, labaratuvar ve görüntülemeler neticesinde NPDR tanısı konulmuş hastaların OKTA verileri retrospektif olarak incelendi. Damar yoğunluk yüzdeleri niceliksel olarak bölgeler arasında ve katmanlar arasında (yüzeyel kapiller pleksus (YKP), derin kapiller pleksus (DKP)) total, süperior-hemi, inferior hemi ve 9 alt alana bölünmüş olarak kayıt altına alındı. Elde edilen sonuçlar istatistiksel olarak hem bölgeler arasında hem de sağlıklı bireylerle karşılaştırılarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 50 diyabetik hastanın 96 gözü ve 50 sağlıklı kişinin 100 gözü dahil edildi. İncelenen üç retinal bölgenin birbiriyle olan karşılaştırmasında diyabet grubunda tüm alt alanlarda anlamlı fark varken (p<0,05), kontrol grubunda DKP1 alt alanı hariç diğer tüm alt alanlarda anlamlı fark vardı (p<0,05). Diyabet ve kontrol grubunun birbiriyle olan karşılaştırmasında makula bölgesinde her iki pleksus düzeyinde de anlamlı fark tespit edildi (p<0,05). Nazal ve temporal retinada ise bu iki grup arasında DKP düzeyinde daha fazla alt alanda anlamlı fark bulundu (p<0,05). Süperior-hemi ve inferior-hemi alt alanlarının karşılaştırmasında diyabet grubunda YKP ve DKP düzeyinde sadece nazal retinada anlamlı fark tespit edildi (p<0,05). Kontrol grubunda ise YKP düzeyinde her üç bölgede de anlamlı fark tespit edilirken (p<0,05), DKP düzeyinde anlamlı bir fark tespit edilmedi (p>0,05). YKP-DKP karşılaştırmasında diyabet ve kontrol gruplarının makula ve temporal retinasındaki tüm alt alanlarda anlamlı fark tespit edildi (p<0,05). Nazal retinada ise diyabet grubunda birinci ve dördüncü, kontrol grubunda ise dördüncü alt alan hariç diğer tüm alt alanlarda anlamlı fark tespit edildi (p<0,05). Diyabet grubunun hastalık süreleri ile damar yoğunlukları arasında anlamlı bir korelasyon tespit edilmezken (p>0,05), yaş ile olan ilişkisinde çoğu alt alanda anlamlı bir korelasyon tespit edilmedi (p>0,05) Kontrol grubunun yaş ile damar yoğunlukları arasında anlamlı bir korelasyon tespit edilmedi (p>0,05). Sonuç: Makula, nazal ve temporal retinaların birbiriyle olan karşılaştırmasında diyabet ve kontrol gruplarında en yüksek damar yoğunlukları makulada, en düşük damar yoğunlukları ise temporal retinada tespit edildi. Diyabet ve kontrol grubunun birbiriyle olan karşılaştırmasında diyabet grubunda daha düşük damar yoğunluk oranlarıyla karşılaşıldı. Süperior-hemi ve inferior-hemi alt alanlarının birbiriyle olan karşılaştırmasında her iki grupta ve her iki pleksusta süperior-hemi alt alanında damar yoğunluğu daha yüksek bulundu. Nonproliferatif diyabetik retinopatide makula ve temporal retinadaki YKP düzeyinde süperior yarı alan, DKP düzeyinde ise inferior yarı alan damar yoğunluğu daha fazla etkilenmektedir. YKP-DKP karşılaştırmasında ise diyabet ve kontrol grubunda incelenen üç retinal alanda da DKP'de daha yüksek damar yoğunluğu tespit edildi. YKP-DKP damar yoğunluk karşılaştırmasında nazal retinadaki YKP1-DKP1 arasındaki ilişki hastalığın erken evrelerinde bozulmaktadır. Daha detaylı ve kesin sonuçlar için çok merkezli ve hasta sayısının daha fazla olduğu prospektif çalışmalara gerek vardır. Anahtar Kelimeler: Diyabetik retinopati, Optik koherens tomografi anjiyografi, Yüzeyel kapiller pleksus, Derin kapiller pleksus