Nörotrofin reseptörlerinden TrkB ve p75'in beyin kesitlerinde oluşturulmuş epilepsi benzeri olaylara etkisinin incelenmesi

Nörotrofik faktörler; beyin gelişimi, fonksiyonlarının düzenlenmesi, sinir hücrelerinin dallanmalarının kontrol edilmesi gibi süreçlerde rol oynayan haberci/modülatör proteinlerdir ve beyin türevli nörotrofik faktör (BDNF) bu nörotrofik faktörlerden biridir. Merkezi sinir sistemi (MSS)'nde, tropomiyozin reseptör kinaz B (TrkB) ve p75 nörotrofin reseptörü (p75NTR), BDNF'nin reseptörlerindendir. TrkB reseptörü, BDNF'nin olgun formuna afinite gösterirken; p75NTR, BDNF'nin hem olgun hem de pro formuna affinite gösterir. Bu reseptörler genel olarak sinir hücrelerinin gelişimi, sağ kalımı, farklılaşması ve plastisite gibi olaylarda görev almaktadır. Fakat p75NTR'nin farklı ligandlarının olması onu hücre ölümünde de görevli hale getirmiştir. Nöronal uyarılabilirlik bir nöronun ateşleme eşiğine ulaşma eğilimini ifade etmektedir. Epilepside uyarılabilirlik artar, bu da nöronların normalden daha kolay ve kontrolsüz bir şekilde elektriksel aktivite üretmesine neden olur. Bu çalışmada TrkB yolağını antagonize eden ANA-12 ve p75 yolağını durduran LM11A-31 moleküllerinin akut etkilerinin, epilepsi ile ilişkili sinirsel aktiviteler üzerindeki etkilerinin incelenmesi, amaçlanmıştır. İn vitro epilepsi modelinde, C57BL/6 tipi yabani fareler kullanılarak, hipokampus ve entorhinal korteks bölgelerini içeren horizontal taze beyin kesitleri elde edildi. Hipokampus (CA1) ve entorhinal korteks bölgelerinden eş zamanlı kayıtlar alındı. 4-AP (100 μM) uygulamasıyla kesitlerde epilepsi benzeri olaylar oluşturuldu. ANA-12 (10 µM) ve LM11A-31 (100 nM) moleküllerinin normal sinirsel aktivite ve epilepsi benzeri olayları nasıl etkilediği, ayrı ayrı, elektrofizyolojik veriler yardımıyla değerlendirildi. Elde edilen verilerden güç spektrum analizleri, epileptik aktivitelerin frekansları, süreleri ve genlikleri hesaplandı. Maddelerin kesitlere uygulanmadan önceki ve sonraki değerleri karşılaştırıldı. 0,1-50 Hz bant aralığında, moleküller hipokampus ve entorhinal kortekste epilepsi benzeri olayların güçlerini (mV²/Hz) değiştirmedi. Epilepsi benzeri olayların frekansları ve süreleri, ANA-12 uygulaması sonrası her iki beyin bölgesinde de azaldı. LM11A-31 uygulamasının epilepsi benzeri olayların frekansları, süreleri ve genliklerine etkisi görülmedi.