Prostat kanseri için hedefleme tedavisinde yeni bir yaklaşım olarak: BCL-2 ve akt inhibitörlerinin kombinasyonu

Prostat kanseri günümüzde halen kansere bağlı ölümlerde ikinci sırada yer almaktadır. Sağlıklı dokular üzerinde toksik etkileri düşük olan yeni moleküllerin geliştirilmesi ve sinerjistik etkilerinin değerlendirilmesi etkili ve güvenli tedavi protokollerinin hazırlanmasında önemli ölçüde yol gösterici olacaktır. Bu çalışmada, hormona bağımlı olmayan prostat kanseri (PC-3, DU-145) ve sağlıklı (PNT-1A) hücre hatları üzerinde, ABT-737 ve erufosinin (ErPC3) hem tek başına hem de birlikte kullanımının in vitro koşullardaki antikanser etkisi değerlendirilmiştir. ABT-737 ve ErPC3 kombinasyonu PC-3 hücre hattında sinerjistik etki göstermiştir. DU-145 hücre hattı ise kombinasyon uygulamasına karşı direnç sergilemiş ve tek başına ErPC3 uygulamasına oranla sitotoksik etkide bir artış gözlenmemiştir. ABT-737 ve ErPC3'ün tek başına ve birlikte kullanımı PNT-1A hücrelerinde sağkalımı ancak en yüksek dozlarda ve düşük oranda etkilemiştir. Yara iyileşmesi, Annexin V apoptotik hücre analizi, Western Blot ve RT-PCR deneylerinden elde edilen sonuçların da bu bulguları desteklediği görülmektedir. Elde edilen sonuçlara göre, DU-145 hücre hattının ABT-737'ye daha az duyarlı olması anti-apoptotik Mcl-1 proteininin yüksek oranda eksprese olmasından kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla, Mcl-1 proteininin ekspresyonu yüksek olan prostat kanseri hücre hatlarında ABT-737 ve ErPC3'ün birlikte kullanımının daha az etkili olacağı düşünülmektedir. Bu çalışma, ABT-737 ve ErPC3 kombinasyonunun hormona bağımlı olmayan prostat kanseri üzerindeki in vitro antikanser aktivitesini değerlendiren literatürdeki ilk çalışmadır. Söz konusu in vitro bulgular doğrultusunda, in vivo çalışmaların tasarlanıp yürütülmesinin elde edilen sonuçlara anlamlı katkı sağlaması ve aynı zamanda klinik çalışmalar için de bir temel oluşturması beklenmektedir.