Nüks potansiyeli yüksek hastalıklara bağlı son dönem böbrekhastalıklarında böbrek nakli sonuçları değerlendirilmesi

Giriş: Dünyada kronik böbrek hastalığının sıklığı giderek artmaktadır. Kronik böbrek hastalığının renal replasman tedavileri içinde böbrek nakli diğer renal replasman tedavilerine kıyasla ön plana çıkmaktadır. Özellikle hasta konforu ve mortalitede diğer tedavilere göre daha avantajlıdır. Glomerülonefritlere sekonder son dönem böbrek hastalığı olanlarda yapılan böbrek nakli tedavisinde nüks olma durumu söz konusudur. Özellikle nüks olma potansiyeli yüksek olan hastalıklarda bu durum önemli bir sorundur. Nüks potansiyeli yüksek olan fokal segmental glomerüloskleroz (FSGS) , membranoproliferatif glomerulonefrit (MPGN), IgA nefropatisi (IgAN), membranöz glomerulonefrit (MGN) ve atipik hemolitik üremik sendroma (HÜS) bağlı son dönem böbrek hastalıklarında nüks ve nükse bağlı gelişebilecek tüm olumsuz faktörler (greft kaybı, greft fonksiyon kaybına vs…) nedeniyle bu hastalara nakil yapılıp yapılmaması gerektiği konusunda literatürde belli bir bilgi birikimi olmak ile birlikte hala handikaplı alanlar mevcuttur Nükse bağlı greft kaybı oranları bu noktada önemli bir durum haline gelmiştir. Çalışmamızda nüks potansiyeli yüksek hastalıklara bağlı böbrek nakli yapılan hastalarda sonuçların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Bu çalışma, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Organ nakli biriminde Nisan 2000 ve Aralık 2020 tarihleri arasında böbrek nakil yapılan 594 hasta üzerinde retrospektif bir çalışma olarak tasarlandı. 594 hastanın 198'i nüks potansiyeli yüksek olan hastalık(FSGS, MPGN, MGN, IgAN ve aHÜS) grubunda değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verilerinde yaş, cinsiyet, VKI, böbrek boyutu, donör cinsi, HLA missmatch sayıları, marjinal donör sayıları, panel reaktif antijen sayıları, kronik böbrek hastalığının etyolojisi, İST protokolleri, indüksiyon terapileri, native nefrektomi ve viral hepatit durumları incelenmiştir. Nüks potansiyeli yüksek olan hastalıklarda tanıyı kesinleştirmek için öncesinde ve sonrasında yapılmış olan biyopsi verileri kullanıldı. Nakil sonrası belli aralıklarla hastaların proteinüri ve kreatinin seviyelerine bakıldı. Böbrek nakli yapılan nüks potansiyeli yüksek riskli hastaların nakil sonrası kreatinin, eGFH, albümin, LDL, hemoglobin, proteinüri, değerlerinin 1.ay, 6.ay 1.yıl, 3.yıl, 5.yıl, 10.yıl ve 20.yıl değerlerine bakıldı. Çalışma verileri SPSS version 23.0 ile analiz edildi. Sonuç: Nüks potansiyeli yüksek hastalık grubunda toplamda 198 hasta içinden 16(%8,1) hastada nüks saptandı. Nüks oranlarları sırasıyla FSGS'de 13/73(%17,8), MPGN'de 2/43(%4,7) ve MGN'de 1/16 (%6,3)'dü. Ortalama 65(0-252) aylık takip sürecinde FSGS'de 21 hastada, MPGN'de 9 hastada, IgA nefropatisinde 8 hastada, MGN'de 4 hastada, aHÜS'de 2 hastada greft kaybı görüldü. Greft kaybı açısından her iki grup arasında anlamlı bir farklılık yoktur(P=0,071). Greft sağkalımı oranlarının nüks potansiyeli yüksek olan hastalarda istatiksel olarak anlamlı oranda daha düşük olduğu tespit edildi(Log Rank=0,028). Akut rejeksiyon oranları, hasta sağkalımı, gecikmiş greft disfonksiyonu, kronik allograft disfonksiyonu, CMV ve BK virüs yönünden anlamlı farklılık saptanmadı. Çalışmamızda genel olarak literatürle benzer sonuçlar bulunsa da daha fazla hasta ile yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır