Uçucu kül ve silis dumanı içeren betonların rötresinin sayısal modellenmesi ve deneysel incelemesi

Rötre genellikle sertleşmiş betonun önemli bir özelliği olarak ele alınır. Kuruma sürecinde boşluk yapısında bulunan serbest ve emilmiş su kaybedilir. Betonun rötresi kısıtlandığı zaman betonda olşan gerilmelere bağlı olarak çatlak oluşumu gözlenir. Bu çatlaklardan zararlı maddelerin geçmesiyle betonun dayanım ve dayanıklılıgında azalma olur. Bu çalışman ilk aşamasinda genetik programlama ve yapay sinir ağları yöntemleri kullanılarak rötre tahmin modelleri geliştirilmiştir. Modellerin eğitimi ve test edilmesi için literatürden veri toplanmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında ise uçucu kül ve silis dumanı içeren betonlar hazırlanarak kırk günlük kuruma sürecinde rötreleri ölçülmüştür. En yüksek rötre değerleri en çok mineral katkı içeren betonlarda gözlenmiştir. Bunların yanı sıra deneysel çalışmada elde edilen sonuçlar tahmin modellerinin verdikleriyle karşılaştırılmışlardır. YSA ile elde edilen değerlerin GP ile elde edilenlere göre gerçeğe daha yakın oldukları görülmüştür. Anahtar kelimeler: Rötre, Modelleme, Tahmin deneysel doğrulama, Mineral katkılar