The relationship between teacher self-efficacy, collective teacher efficacy, and job satisfaction: A study with English foreign language instructors in Türkiye

Bu çalışma, Türkiye'deki üniversitelerin yabancı diller yüksekokullarında (İngilizce hazırlık programlarında) görev yapan İngilizce öğretim görevlilerinin öğretmen yeterlikleri, kolektif öğretmen yeterlikleri ve iş doyumları arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Çalışmanın bir diğer amacı ise, hazırlık okullarında görev yapan İngilizce öğretim görevlilerinin akademik geçmişlerinin ve yabancı diller yüksekokullarındaki seviye bazlı sistemin öğretmen öz yeterlik inançlarıyla ilişkili olup olmadığını ve öğretmen öz yeterliği ile kolektif yeterliğin iş doyumunun içsel ve dışsal boyutlarını ne ölçüde yordadığını araştırmaktır. Nicel ve ilişkisel bir araştırma modeli benimsenmiştir. Veriler, Ankara'daki dört vakıf ve bir devlet üniversitesinde görev yapan toplam 100 hazırlık okulu öğretim görevlisinden toplanmıştır. Katılımcılara demografik sorular, Ohio State Öğretmen Öz Yeterlik Ölçeği, Kolektif Öğretmen Yeterlik Ölçeği ve Minnesota İş Doyumu Kısa Formunu içeren bir anket uygulanmıştır. Bulgular, öğretmen öz yeterliği ile iş doyumu arasında zayıf bir ilişki olduğunu, ancak kolektif öğretmen yeterliği ile özellikle içsel doyum arasında anlamlı bir ilişki bulunduğunu göstermiştir. Ayrıca, öğretim elemanlarının öz yeterlik algılarının akademik derecelerine veya ders verdikleri öğrenci düzeyine göre anlamlı şekilde değişiklik göstermediği tespit edilmiştir. Bu bulgular, kolektif yeterliğin öğretmenlerin iş doyumunu etkileyen önemli bir unsur olduğunu ortaya koymaktadır. Anahtar kelimeler: Öğretmen Öz Yeterliği, Kolektif Öğretmen Yeterliği, İş Doyumu, İngilizce Hazırlık Programı, Yükseköğretim.